ببيند و هيچ تعجّب نكند ؛ و فقط براى زنده شدن مردگان به شگفت درآيد و انكار قدرت خداوند را بنمايد ؟ فوراً خداوند ميفرمايد : بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ، كه فاصله نيفتد . آن كسى كه آسمانها و زمين را پديد آورده است ، قدرت دارد كه مثل انسان را بيافريند . بَلَى ، بله بله مىتواند خلق كند ؛ و نه تنها خالق است بلكه خلّاق است ، يعنى استاد خلقت است ؛ در قدرت و خلقت بدون حصر و اندازه و حدّ ، توان دارد ، قدرتش در خلقت عجيب و علمش نيز حيرت‌آور است ، و هر دوى آنها بدون حدّ و نهايت است . إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ . « 1 » « اين است و جز اين نيست كه امر خداوند براى ايجاد چيزى را كه اراده كند ، اينست كه به او بگويد : بشو ! و به مجرّد اين گفتار ، مىشود . » محتاج به زمان و مكان و قوّه و استعداد و مادّه و تدريج و مُعِدّ و شرط و غيرها نيست . خلقت نوزاد آدمى در شكم مادر نُه ماه طول مىكشد ؛ چون ارادهء خدا تعلّق گرفته است كه آن امر « كُن » بدين قسم تحقّق پذيرد ؛ يعنى اوّل به نطفه ميگويد : اين‌طور بشو ! بعد ميگويد : اين‌طور بشو ! و سپس ميگويد : اين‌طور بشو ! و هكذا در هر لحظه أوامر متعدّدى از ذات مقدّسش صادر ميگردد و بواسطهء آن اوامر اين نطفه تغييراتى

--> ( 1 ) آيه 82 ، از سورهء 36 : يس