راديو براى ما خبرى را نمىآورد ، چون يك جاى آن نقص فنّى دارد ، يك سيم آن قطع است ؛ وقتى آن سيم متّصل شد ، تمام اسباب و شرائط مِن حيث المجموع تأثير در آن مفعول مىكنند و آن منظور و نتيجه حاصل مىشود . اين اذن خداست ، يعنى سنّت حتميّه و ناموسى كه در اين قرار داده تا به دنبالش اثر پديدار شود . اين حقيقت تجلّى خداست ، ظهور خداست ، اذن و اجازهء خداست . در اين راديو چنين است كه بايد اسباب و شرائط طورى تنظيم گردد كه موج را تبديل به صدا كند ، صوتى مسموع و از جنس ملفوظ تحويل به ما دهد ؛ پس اين صوت ، صداى خداست . معنايش اين نيست كه صداى خدا را از جاى ديگر آورده و آن خارج را به ما تحويل ميدهد ؛ بلكه خود اين صدا ، صداى خداست و ظهور خداست كه بدين‌وسيله بدين قسم در اين آلت ظاهر شده است . كيفيّت تجلّى نور خدا در درخت و گفتن « إِنِّي أَنَا اللَّهُ » در آن شب تار ، در هواى سرد ، در ميان بيابان كه حضرت موسى على نبيّنا و آله و عليه السّلام براى زنش كه درد مَخاض و زائيدن او را گرفته ، و تك و تنها مانده ، به دنبال آتش مىگشت ، نه يارى و ياورى ، و نه غذائى و دوائى ، و نه آبى و آتشى ، اين‌طرف و آن طرف متحيّرانه ميرفت ، آنجا كه همهء اسباب منقطع ، و حالت اضطرار و التجاءِ حقيقى براى حضرتش دست داد ؛ نور خدا در