آنها نفس انسان ، با قابليّت بيشترى آفريده شده است كه چنانچه به نور علم و تقوى و تزكيه منوّر گردد و از خود بينى بيرون آمده و حق بين شود ، بواسطهء صفائى كه پيدا مىكند ، ميتواند انعكاس دهندهء اسماء و صفات كلّيّهء الهيّه بوده باشد ؛ و كارهائى كه از آن صورت ميگيرد ، چون بدون شائبهء كدورت نفسانى است ، صد در صد پاك و طاهر خواهد بود . معجزات انبياء و ائمّه عليهم السّلام و كرامات اولياى خدا از اين قبيل است . معجزات در عين آنكه به پيامبران استناد دارد به خداى تعالى منتسب است اين معجزات در عين آنكه به آن پيامبران استناد دارد ، به خداى تعالى منتسب است ؛ پس فعل دو نسبت دارد : از نقطهء نظر آنكه از ناحيهء منبع جود و اصل وجود نازل شده است ، حقّاً اختصاص به ذات اقدس حضرت احديّت دارد ؛ و از نقطهء نظر آنكه از اين ناحيه و از اين دريچهء نفسانى عبور نموده و بدين حدّ ، محدود و بدين قيد ، مقيّد گرديده است ، استناد به صاحب آن فعل چون زيد و عمرو و پيامبران و اولياء و غيرهم دارد . اشعار حكيم سبزوارى ( قدّه ) دربارهء استناد افعال انسان به خداوند مرحوم حكيم سبزوارى قدّس اللهُ نفسَه دربارهء استناد افعال انسان به خداوند متعال در مبحث « عمومُ قدرتِه تعالى لكلّ شىءٍ » فرمايد : وَ الشَّىْءُ لَمْ يوجِدْ مَتَى لَمْ يوجَدا * وَ بِاخْتيارٍ اخْتيارٌ ما بَدا ( 1 ) وَ كَيْفَ فِعْلُنا إلَيْنا فُوِّضا * وَ إنَّ ذا تَفْويضَ ذاتِنا اقْتَضَى ( 2 )