و پدر و مادر و سائر ارحام و آشنايان يك نفر از آنها نيست ، و به عوض افراد ديگرى خانه‌ها و شهر را پر كرده‌اند ، هر چه به آنها بگوئيد و نشانى دهيد ، چيزى نمىفهمند ، سكّه‌ها سكّه‌هاى ديگريست . و تمام اين مسائل در صورتى است كه خود شما را در زير زمين دفن ننموده باشند ؛ چون بازماندگان ، زمان مختصرى كه از بيدار شدن انسان بگذرد ، اگر انسان بى حسّ و حركت باشد و قلب او نتپد ، گمان مىكنند كه مرده است ، و او را به مَغسل مىبرند ، و بعد از غسل و كفن ، دفن مىكنند ؛ و اگر با حسّ و حركت بوده و قلب ضربان ضعيفى هم داشته باشد ، چون پاسخ نمىگويد و از خواب بيدار نمىشود ، گمان مىكنند كه مريض است ، و به دستور طبيب آن‌قدر اين بيچاره را مايعات در حلقش مىكنند و حُقنه بر او ميگذارند تا مىميرد . و اگر امروز اتّفاق افتد فوراً به بيمارستان انتقالش ميدهند ، و آن‌قدر سوزن بر بدنش فرو مىبرند و از اين اطاق به آن اطاق براى عكس بردارى و تجزيه مىبرند ، و احتمالًا يكى دو عمل جرّاحى هم مىكنند كه مسكين را زنده زنده مىكشند . لذا اگر مثلًا امروزه براى بعضى از اولياى خدا حالت خَلع اتّفاق افتد و همراهان او ندانند ، چه بسا به گمان اينكه جان تهى كرده است و مرده است او را به قبرستان برده و دفن مىكنند . و بر همين اساس براى مصونيّت آن جوانمردان و اصحاب كهف ، خداوند آنان را از شهر بيرون آورد و در كهفى كه كسى بر احوال آنان مطّلع نگردد ، خواب را بر آنان مسيطر ساخت ؛ و گرنه از دشمنان