كنند ، اين در قدرت آنهاست . امّا يكصد هزار خروار را نمىتوانند تحمّل كنند ، اگر بارى را روى آنها بگذاريم كه يكصد هزار خروار باشد مسلّماً فرو خواهند ريخت ؛ اين را ميگويند : خارج از قدرت آنهاست . پس خارج از قدرت بودن ، يا در حدود قدرت بودن ، نسبت به موجوداتى است كه قدرت مشخّص و محدود دارند . امّا نسبت به پروردگار كه قدرت او لَا يَتناهَى است يعنى خارج از حدّ و محدوده است و بدون اندازه است مدّةً و عِدّةً و شدّةً و كثرةً ، ديگر آسان و مشكل معنى ندارد . قدرتهاى غير حضرت حقّ جلّ و علا ، از نقطهء نظر جهات مادّى يا ملكوتى ، و ظاهرى و باطنى متفاوت است ، و اندازه گيرى و سنجش و تناسب‌بندى ، آسانى و مشكلى ، در آنها به خوبى راه دارد . قدرت خداوند براى آحاد آفرينش ، يكسان است امّا قدرت حضرت حقّ لا يتناهى است ؛ يعنى تمام قدرتهائى كه فرض مىشود ، در قدرت او مندكّ است ؛ در اين صورت آسان و مشكل ديگر چگونه تصوّر دارد ؟ مشكل يعنى چه ؟ آسان يعنى چه ؟ آسان‌تر يعنى چه ؟ مشكلتر يعنى چه ؟ اين مفاهيم ابداً آنجا راه ندارد ، و براى تحقّق يافتن و پيدا كردن مصداق خود در ذات اقدس حضرت بارى تعالى شأنُه العزيز ، با بوق دورباش ، و نداى طرد و منع مواجه خواهد بود .