شبههء آكل و مأكول ؛ اشكال دوّم اشكال دوّم كه زائيدهء همين اشكال است آنكه : خداوند اگر بخواهد آنها را خلق كند ، كداميك را مقدّم بدارد ؟ اگر آكل را مقدّم بدارد ، جواب اين است كه چرا مأكول را مقدّم نداشت ؟ و اگر مأكول را مقدّم بدارد ، جواب اين است كه چرا آكل را مقدّم نداشت ؟ پس معادِ هر كدام از آنها ترجيح بلا مرجّح است . و معاد هر دو با هم مجتمعاً هم ، غير ممكن است ؛ و الّا لازم مىآيد تعلّق نفوس مختلفه به بدن واحد . و شبههء ديگرى نيز در اينجا هست ، و آن اينكه : آن شخص مؤمن كه الآن خوراك شخص كافر شده است ، خدا كه ميخواهد آنها را محشور فرمايد و به سزاى أعمال خود برساند ، اگر بدن كافر را عذاب كند ، نيمى از بدن مؤمن را كه الآن جزءِ بدن كافر است نيز عذاب كرده است ؛ و اگر به ملاحظهء اين نيمه از بدن مؤمن ، بدن كافر را مورد نعمت قرار دهد ، در اين صورت شخص كافر با بدن او مورد نعمت و رحمت واقع شده است ؛ و بدن واحد را هم كه نمىتوان در آنِ واحد هم مورد رحمت قرار داد و هم مورد غضب ، هم در بهشت متنعّم گردانيد و در عين حال در دوزخ سوزانيد . و همچنين اگر بدن مؤمن را نعمت دهد ، نيمى از بدن كافر را كه الآن جزء بدن مؤمن است ، نيز نعمت داده است ؛ و اگر به ملاحظهء اين نيمه از بدن كافر ، بدن مؤمن را عذاب كند ، در اين صورت شخص مؤمن را با تمام بدنش مورد عذاب قرار داده است . و بطور كلّى يا بايد بدين محذوراتى كه ذكر شد ، خداوند دست