أمير المؤمنين و حضرت سجّاد و صادقَين عليهم السّلام است ؛ از اينها نمىشود غمض عين نمود . اينها مفسّر قرآنند و در آبشخوار معرفت نشسته‌اند و عالِم به حقائق و بواطن كتاب الله هستند . باطن و روح معانى آيات قرآن در دست آنان است ؛ همان آياتى كه از قرآن كريم در اين موضوع بيان كرديم . جدّ ما علّامهء مجلسى رضوانُ الله عليه بعد از ذكر خبر مروىّ از « احتجاج » شيخ طبرسى در خبر زنديقى كه سؤالاتى از حضرت صادق عليه السّلام مينمود و سؤال از بقاء روح بعد از مردن نمود و حضرت جواب به بقاء دادند ، و سپس فرمودند كه بين دو نفخهء صور چهار صد سال طول مىكشد ؛ در ضمن بيان خود فرموده است : « اين خبر دلالت دارد بر فناء اشياء ، و انعدام آنها بعد از نفخ صور . و نيز دلالت دارد بر آنكه زمان امر موهومى است ، و گرنه ممكن نيست بعد از فرض فناء افلاك آن را به چهار صد سال تحديد نمود . و ممكن است مراد حضرت از فناء اشياء بعد از نفخ صور غير از افلاك باشد . يا مراد غير از فلكى باشد كه بواسطهء آن فلك زمان مشخَّص و معيّن ميگردد . » - تا اينجا تمام شد كلام مجلسى ( ره ) . « 1 » حضرت استاد ما : علّامهء طباطبائى مُدَّ ظلّه العالى در تعليقهء خود بر كلام علّامهء مجلسى فرموده‌اند : « ظاهر اين خبر بطلان اشياء و فناى آنها به ذوات و آثارشان

--> ( 1 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، ج 6 ، ص 330