را مستقلّا موجودى ديده و در پيشگاه عظمت خدا به عبادت مىايستد ، يك خودى در اينجا ميكارد . اينها همه‌اش شرك است . نظر استقلالى به موجودات هر چه باشد و هر فعلى باشد بدون استثناء شرك است . اينها همه وجه خلقى هستند ؛ و بايد از بين برود و وجه خدا باقى بماند و بس . ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ . « 1 » « آنچه در نزد شماست ، دستخوش نيستى و نفاد واقع مىشود ؛ و آنچه در نزد خداست باقى مىماند . » اگر انسان در دنيا به نيروى تقوى و توكّل و استقامت در طىّ طريق اخلاص ، توانست اين نظر استقلالى را از بين ببرد ، قيامتش بر پا شده و الّا آن جنبهء وجه اللهى طلوع خواهد كرد و مُهر باطله به تمام اين عالم مىزند و انسان در آن هنگام اين عالم را در عين نيستى از خود ، هست به خدا مىبيند . خورشيد و ماه و كواكب از ثوابت و سيّارات در عين هستى ، نيستند و در عين نيستى ، هستند . مردم غير موحّد ، هستى آنها را نمىبينند و نيستى آنها را به صورت هستى مىبينند ؛ و اهل توحيد ، نيستى آنها را نمىبينند بلكه مجرّد هستى آنها را به حقّ ، مينگرند . هر چه انبياء و ائمّه فرياد برآرند كه موجودات عالم فانى نيستند ، كيست كه قبول كند ؟

--> ( 1 ) صدر آيه 96 ، از سورهء 16 : النّحل