عمل صالح انجام دهند گذشته از جزاى اخروى آنان ، ما به طريق نيكو با آنان رفتار خواهيم نمود . و پس از سفر مغرب ، به سمت صحراى بزرگ در مشرق در حوالاى بكتريا براى خوابانيدن غائلهء قبائل بدوى و بيابانى كه پيوسته هجوم نموده و فساد ميكردند حركت كرد : حَتَّى إِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَها تَطْلُعُ عَلى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً . بحث در پيرامون طائفهء يأجوج و مأجوج و امّا طائفهء يأجوج و مأجوج در دو مورد در قرآن كريم آمده است . اوّل : در سورهء كهف كه داستان ذو القرنين را بيان مىكند و شرحش گذشت . دوّم : در سورهء أنبياء ، آيه 96 و 97 : حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ * وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ . در مواضعى از كتب عهد عتيق ، نامى از اين دو طائفه برده شده است . در توراة به « مأجوج » و « جوج و مأجوج » ذكر شده‌اند . در إصحاح دهم از سِفر تكوين و كتاب حَزقيّال ، إصحاح 38 و 39 ، و در رؤياى يوحنّا در إصحاح 20 مطالبى آمده است كه دلالت دارد بر آنكه مأجوج يا جوج و مأجوج يك امّت يا امّت‌هائى بوده‌اند كه در شمال آسيا در اراضى معموره ساكن و قاطن بوده‌اند ، و آنان