كلّيّهء آن ، كه بايد به توسّط حاكم شرع مُطاع صورت گيرد ، از اسَس اصيل و از دعائم لا ينفكّ آن است ، لذا براى امكان عمل نمودن به تكاليف شرعيّه از امر به معروف و نهى از منكر و سائر دستورات و آداب اجتماعيّه‌اى كه ذكر شد ، حتماً بايد مهاجرت نمود به چنين نقطه‌اى كه آن را در لسان شرع « دار الإسلام » گويند ، و يا به نقطهء ديگرى در روى زمين و تشكيل حكومت اسلام داد در آن نقطه به دست حاكم شرع مطاع . حرمت سكونت و توطّن در بلاد كفر نكتهء دوّم : حرمت سكونت و توطّن در بلاد كفر ، خواه شخص مسلمانِ متوطّنْ جزء تبعهء آنجا محسوب گردد يا نگردد ؛ چون بنا به فرض علَى كِلا التَّقديرَين امكان إتيان تكاليف الهيّه و اقامهء حدود و دائرهء امر به معروف و نهى از منكر در آنجا نيست و شخص مسلمان اگر تبعهء آنجا شود ، در تحت ولايت آنها قرار ميگيرد ؛ و اگر مقيم شود ، تحت حمايت و سرپرستى آنان . وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا . « 1 » « و هيچگاه خداوند مختصر راه سُلطه و تفوّق براى كافران نسبت

--> ( 1 ) ذيل آيه 141 ، از سورهء 4 : النّسآء