كلمات خدا تغيير و تبديلى نيست ؛ و اينست بهرمندى و كاميابى بزرگ . » اولياء جمع ولىّ است ؛ وَلَى ، يَلى ، وِلايَةً و وَلايَةً . و ولايت به معناى صاحب اختيار و اراده بودن است و لازمهء آن سرپرستى و تصرّف در جميع شئون است بطورى كه براى كسى كه ولايت او را در دست گرفته‌اند هيچگونه اراده و اختيارى نبوده باشد . وَلىّ بر وزن فَعيل هم به معناى والى است و همه به معناى مُوَلَّى عَلَيه ؛ بنابراين ، هم در اسم فاعل استعمال مىشود و هم در اسم مفعول . هم به آن كسى كه مقام ولايت دارد و سرپرست است و مالك اراده و اختيار است و متصرّف در جميع شئون است ولىّ گفته مىشود ؛ و هم به آن كسى كه در تحت ولايت چنين فردى است و تمام اراده و اختيار خود را به دو سپرده و در تحت تصرّف و سرپرستى او در آمده است . بنابراين ، هم به ذات مقدّس حضرت پروردگار ، ولىّ گفته مىشود ؛ مانند : اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ . « 1 » « خداست ولىّ كسانى كه ايمان آورده‌اند ؛ آنان را از تاريكىها بسوى عالم نور رهبرى مىكند . » و هم به آن افراديكه خود را در تحت اختيار و ارادهء خدا قرار داده و او را در جميع امور خود متصرّف ميدانند ؛ مانند همين آيه مورد

--> ( 1 ) صدر آيه 257 ، از سورهء 2 : البقرة