فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً . « 1 » آن كسانيك‌ه به خود ستم روا داشتند ، چون ملائكه قبض روح بخواهند جان آنها را بگيرند به آنها ميگويند : شما كجا بوده‌ايد در چه حال بوده ايد ؟ آنان در پاسخ گويند : ما مردم ضعيف شمرده شده در روى زمين بوديم كه مورد قهر و غلبهء طاغيان زمان بوده و از خود اختيار و اراده‌اى نداشتيم تا دنبال معارف إلهيّه و علوم حقّه برويم و به دانش‌هاى حقيقى دست يابيم ، تا بدينوسيله دست از ستم به نفس خود يا تجاوز به ديگران برداريم . ملائكهء قبض روح در پاسخ ميگويند : آيا مگر زمين خدا آنقدر گشايش و وسعت نداشت كه شما از محلّ خود - كه در تحت سيطره و ستم ستمگران بوديد - هجرت نموده و در اماكن و منازل مطلوب كه از دستبرد آنها خالى باشد سكونت گزيده و به معارف الهيّه و عبادت و سير مدارج و معارج روحى خود اشتغال ورزيد ؟ چرا از شهر و ديار بيرون نرفته و به محلّى كه بتوانيد در آن دين خود را حفظ كنيد مهاجرت نكرديد ؟ چون در پاسخ جوابى ندارند و در مقابل منطق فرشتگان محكوم شده‌اند ، بنابراين منزل و مأواى آنان دوزخ بوده و بد منزل و بازگشتى است جهنّم . بر مستضعفين عذاب نيست بلى ، آن دسته از مستضعفينى كه راهى براى فرار ندارند و حيله‌اى براى استخلاص خود نمىيابند ، خواه مرد باشند يا زن

--> ( 1 ) آيه 97 ، از سورهء 4 : النّسآء