4 - أنِفَتْ وَ ما أنِسَتْ فَلَمّا واصَلَتْ * ألِفَتْ مُجاوَرَةَ الْخَرابِ الْبَلْقَعِ تا آنكه مىگويد : 18 - وَ تَعودُ عالِمَةً بِكُلِّ خَفيَّة * فى الْعالَمينَ فَخَرْقُها لَمْ يُرْقَعِ 19 - وَ هىَ الَّتى قَطَعَ الزَّمانُ طَريقَها * حَتّى لَقَدْ غَرَبَتْ بِغَيْرِ الْمَطْلَعِ 20 - فَكَأنَّها بَرْقٌ تَألَّقَ بِالْحِمَى * ثُمَّ انْطَوَى فَكَأنَّهُ لَمْ يَلْمَعِ « 1 »

--> ( 1 ) تمام اين قصيده را در « لغت نامهء دهخدا » در مادّهء أبو على سينا ص 653 آورده است . و نيز در كتاب « جشن نامهء ابن سينا » تأليف دكتر ذبيح الله صفا در ج 1 ، ص 116 و 117 آورده است ، و در ص 116 گويد : « شروح متعدّدى از اين قصيده در دست است مانند شرح شاگرد شيخ ، عبد الواحد بن محمّد الجوزجانى و شرح عفيف الدّين التِّلِمْسانى ( متوفّى به سال 690 هجرى ) بنام « الكشفُ و البيان فى عِلم معرفةِ الإنسان » و شرح سليمان الماحوزى البحرانى و شرح داود الانطاكى و شرح سديد الدّين المنّانى و شرح محيى الدّين بن العربىّ و شرح مير سيّد شريف جرجانى و شروح ديگرى از متأخّرين . « و نيز گويد : « اين قصيده در « طبقات الأطبّاء » ابن أبى اصَيبِعه ( ج 2 ، ص 10 - 11 ) و « نامهء دانشوران » و « كشكول » شيخ بهائى ( طبع مصر ، ص 186 ) چاپ شده است . و كارادوو ( Vaux Carrade Baron ) آن را در مجلّهء آسيائى ( دورهء نهم ، ج 4 ، ص 157 - 173 ) طبع و به زبان فرانسوى ترجمه كرده است . ترجمهء تركى اين قصيده از حريمى در دست است ، و همچنين ترجمه‌اى فارسى موجود مىباشد كه در سطور آينده به نقل آن مبادرت خواهد شد . » انتهَى .