هم بدنبال خدا مىگردند . آنها هم گمشده‌اى دارند و براى بدست آوردن آن در حركت و جستجو و براى نيل به آن در تكاپو و تلاشند ليكن راه را گم كرده‌اند . راه ، راه آب بايد باشد نه راه سراب . مؤمن بدنبال آب مىرود و از راه آب به چشمهء زلال و گواراى حقيقت دست مىيابد و سيراب مىشود ؛ كافر براى رفع تشنگى و رسيدن به آب راه آب را بدست نسيان سپرده ، راه سراب در پيش مىگيرد ، و براى زياد كردن اعتباريّات دنيا از جاه و مال و زن و فرزند و رياست و حكومت هر چه بيشتر مىكوشد ، و هر چه بيشتر بكوشد از راه حقيقت دور تر شده و به سراب نزديكتر ، حرارت آفتاب و سوزندگى بيابان خشك جگر او را تشنه ، عمر سپرى ، راه برگشت باقى نمانده ، با نكبت و و بال در آرزوهاى خود مدفون مىگردد و خيالات و افكار باطل مقبرهء او مىشود . تقسيم مراحل اعتبارى در طول حيات انسان از نظر قرآن مجيد در قرآن مجيد چقدر اين موضوع به شكل عالى و تشبيه لطيفى بيان شده است : اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ « 1 » ببينيد خداوند علىّ أعلا چگونه حقيقت را براى انسان مجسّم

--> ( 1 ) آيه 20 ، از سورهء 57 : الحديد