از أبو ذر سؤال شد : حالِ ما در هنگام ورود بر خدا چطور خواهد بود ؟ أبو ذر گفت : مردم دو دسته هستند : نيكوكاران و زشت كرداران . امّا ورود شخص نيكوكار در نزد خدا مانند ورود كسى است كه مدّتى از خانه و اهل خود دور شده و به سفر و غيره غيبت طولانى نموده ؛ وقتى كه چنين شخصى به خانه بر ميگردد و ملاقات اهل و بستگان خود را مىكند چه نشاط و سرور و التذاذ زائد الوصفى به او دست مىدهد ، همينطور نشاط و سرور بى حدّ به چنين شخص نيكوكارى رخ مىدهد كه بر خداى محسن خود وارد شده و مورد إنعام و مكرمت و احسان لا يتناهاى او واقع مىگردد ، و از جمال بى نقاب شاهد ازلى متمتّع مىشود . و امّا ورود شخص زشت كردار نزد خداوند مانند ورود غلام فرارى است كه با جرم و جنايت از دست مولاى خود گريخته باشد . وقتى آن بنده را بگيرند و به نزد مولا بياورند چه حالى بر آن غلام متمرّد و متجرّى دست خواهد داد كه خود را در زير چنگال غضب و خشم بى حدّ مولا ملاحظه مىكند ؛ همينطور وقتى شخص زشت كردارى كه از ساحت عبوديّت پروردگار عزيز تجاوز كرده و به حقوق او و به حقوق مخلوقات او تجاسر و تعدّى نموده و سركشى و بلندپروازى كرده است ، در نزد خدا ، خداى مهربان و لطيف و منتقم ، حاضر شود ، حالت شرم و خجالت بى حدّى عارض او مىشود و از طرفى هم خود را مورد هر گونه جزا و عذاب مىنگرد .