دهند ، و در نتيجه دوازده تن برخاستند كه از جمله آنها بودند : ابو سعيد خدرى و ابو هريره و انس بن مالك ( 1 ) كه شهادت دادند باينكه از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شنيدند ميفرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه و ابن كثير حديث مزبور را در جلد 5 تاريخش در صفحه 211 از طريق اسمعيل بن عمر بجلى از مسعر از طلحه از عميره و از طريق عبيد اللَّه بن موسى ، از هانى بن ايوب ، از طلحه ، از عميره و در جلد 7 صفحه 347 از طريق طبرانى مذكور روايت نموده ، و سيوطى بطوريكه در جلد 6 « كنز العمال » صفحه 403 مذكور است در « جمع الجوامع » از طريق طبرانى در كتاب اوسط او به دو لفظش آن را روايت نموده كه در يكى از آن دو چنين است كه : در نتيجه هجده تن برخاستند و شهادت دادند و در روايت دوم دوازده تن ، و شيخ ابراهيم وصابى در كتاب « الاكتفاء » نقل از « المعجم الاوسط » طبرانى به دو لفظ او آن را روايت نموده . فائده - حافظ هيثمى در جلد 9 « مجمع الزوايد » صفحهء 108 حديث مناشده را با بررسى در سند از طريق طبرانى در جامع اوسط و صغير او از عميرة بنت سعد ، بلفظ عميرة بن سعد كه در بالا از ابن مغازلى ذكر شده روايت نموده ، سپس : بعضى از متأخرين حديث مزبور را از عميرة بنت سعد ذكر و شرح حال و معرفى او را بطوريكه در صفحه 124 مذكور است درج نموده ، در حالى كه از نظر او مخفى و پوشيده مانده كه اين امر اشتباه و غلط است و حديث مذكور همان روايتى است كه حفاظ آن را از طريق طبرانى از عميرة بن سعد نقل نموده‌اند . 16 - يعلى بن مرة بن وهب ثقفى صحابى ، ابن اثير در جلد 5 « اسد الغابه »

--> ( 1 ) انس نامبرده از آنهائى است كه در اطراف منبر حضور داشته‌اند نه اينكه از جمله گواهان باشد ، چنان كه در اين روايت بلفظ ابى نعيم در « حلية الاولياء » و همچنين در بقية احاديث مذكور افتاد ، و او همان كسى است كه دچار نفرين امام عليه السلام شد ، بنابراين در متن اين حديث تحريف آشكاريست .