و اگر باطل را به صورت حق در نظرشان جلوه گر نميساخت ، كسى از راه بندگى تو گمراه نميگشت ! تو منزّهى ، چقدر كرم و احسان تو در حق مطيع و عاصى نمايان است ؟ ! مطيع را مورد نوازش قرار ميدهى در امرى كه خود او را بانجام آن توانا ساختى و عاصى را مهلت ميدهى در حالى كه قادرى در عقاب او شتاب كنى ؟ بهر دو گروه ( مطيع و عاصى ) عنايتى فرموده اى كه استحقاق آن را نداشته‌اند ، و تفضلى نموده اى كه عمل آنها در برابرش نارسا و كوتاهست . اگر مطيع را بر حسب قدرتى كه خودت به او داده اى پاداش ميدادى جاى اين بود كه از پاداش تو محروم ماند و نعمت تو از او روى بزوال نهد ، ولى تو در برابر طاعت ناچيز او در زمان كوتاه كمى ، پاداش بسيار و پايان ناپذير به او عطا فرمودى و در قبال مدّت نزديك ناپايدار با مدت دراز پايدار مأجور ساختى . سپس در خوردن از آن روزى كه ميتوانست بوسيلهء آن بر طاعت تو نيرو گيرد قصاص روا نداشتى و در به كار بردن از آن آلات كه ميتوانست بواسطهء آن بعفو و مغفرت تو راه يابد خورده گيرى در حساب بجا نياوردى و گر نه همه مجاهدات او در مقابل بجا آوردن تو كوچكترين مواهب و عطاياى تو ارزش نميداشت و همچنان در گرو سائر عنايات و الطاف تو مىماند در اين صورت كى استحقاق كمترين پاداش تو را داشت نه ، كى ؟ . . الخ . و در روز غدير ، نمازى وارد است كه ابو النضر عياشى ، و صابونى مصرى دربارهء آن كتابى جداگانه تأليف نموده‌اند دربارهء آن نماز و دعاهائى كه در آن روز وارد است بتأليفاتى كه بدين منظور تهيّه و جمع آورى شده مراجعه فرمائيد . * ( هذا كِتابٌ أَنْزَلْناه مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوه وَاتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ) * سورهء انعام ، آيه 155 .