معقل بن يسار رضى اللَّه عنه با بررسى طريق روايت نموده كه گفت : شنيدم ابو بكر رضى اللَّه عنه ميگفت : على بن ابى طالب عليه السّلام عترت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله است ، يعنى آنهائى كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بتمسّك به آنها و پذيرش رهبرى آنها را تأكيد فرموده ، پس آنها ستارگان راهنمائى هستند هر كس از آنها پيروى نمود هدايت يافت ، و ابو بكر رضى اللَّه عنه او ( على عليه السّلام ) را به اين مزيت مخصوص داشته ، زيرا او ( على عليه السّلام ) در اين مقام امام است ، و در شهر علم و عرفان است ، پس او امام ائمه و عالم امّت است . و گوئى اين نظر و گفتار را ( ابو بكر ) از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله اخذ و به او تبعيت نموده كه آن جناب او را در روز غدير خم از بين آنها به آنچه سابقا ذكر شد اختصاص داد ، و اين حديث درست و شكى و ريبى كه منافى با آن باشد وجود ندارد ، و از گروه بسيار زيادى از صحابه روايت شده و شيوع و شهرت بسزا يافته و كافي است در اين باب مجمع حجة الوداع . 13 - سيد امير محمّد يمنى ، متوفاى 1182 در « الروضة الندية شرح التحفة العلويّة » بعد از ذكر حديث غدير بطرق متعدد گويد : و فقيه ، حميد در معانى آن ( حديث غدير ) سخن گفته و در آن اطالهء كلام داده و بعض از سخنان او را ما نقل مينمائيم ( تا اينكه گويد ) : و از جملهء سخنان او اينست : دست او را ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) گرفت و بلند كرد و گفت : « من كنت مولاه فعليّ مولاه » و مولى هر وقت بدون قرينه اطلاق شود از آن معنى مالك متصرف فهميده مىشود ، و هنگاميكه در اصل براى معانى متعددى استعمال ميشد از جمله آنمعانى : مالك تصرف است ، و به همين علَّت است ، زمانى كه گفته شود : « هذا مولى القوم » اين معنى در فهم از آن سبقت ميگيرد كه : او مالك است براى تصرف در امور آنها ، سپس از معانى آن ( مولى ) اينها را شمرده : ناصر ، و ابن عم ، و معتق ، و معتق ، سپس گويد : و از جمله معانى آن اولى است ، خداى تعالى فرمايد : * ( مَأْواكُمُ النَّارُ هِيَ مَوْلاكُمْ ) * يعنى : « اولى بكم و بعذابكم » و بعد از همهء اين مطالب ، اگر از لفظ مولى در جمله سابقه « من