( على عليه السّلام ) بمنزلهء پدر تشبيه صورت گرفته ، پس بر امّت واجب است احترام و بزرگ داشت او و نيكى به او ، و بر او است كه نسبت بامّت شفقت و مهربانى نمايد و چون پدر بر اولاد با آنها رؤوف باشد و براى همين عمر تهنيت گفت با اين عبارت : « يا بن أبى طالب اصبحت و امسيت مولى كل مؤمن و مؤمنة » . 10 - شهاب الدين بن شمس الدين دولت آبادى ، متوفاى 1049 در « هداية السعداء » گويد : و در « تشريح » گويد : ابو القاسم ( رح ) گفت : هر كس بگويد كه على از عثمان افضل است چيزى بر او نيست ( يعنى سخن بگزاف نگفته ) بعلَّت اينكه ابو حنيفه رضى اللَّه عنه و ابن مبارك گفته‌اند : هر كس بگويد : على افضل عالمين است ، يا افضل مردم است ، يا بزرگترين بزرگان است ، بر او چيزى نيست ( سخن بمبالغه و گزاف نگفته ) براى اينكه مراد از اين ( تفضيل ) افضليت نسبت بمردم عصر و زمان خلافت او است ( ! ) مانند سخن ( پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ) « من كنت مولاه فعلى مولاه » يعنى در زمان خلافتش و مانند اين كلام در قرآن و در احاديث و اقوال علماء از تعداد و احصاء خارج است . و نيز در « هداية السعداء » گفته كه : در ( حاصل التمهيد في خلافة ابى بكر و دستور الحقايق ) چنين آمده كه : همانا پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله چون از مكَّه مراجعت فرمود در غدير خم فرود آمد و امر فرمود جهاز شتران را بر يكديگر گرد آوردند و مانند منبرى ساخت پس بر آن رفت و فرمود : آيا نه اينست كه من بمؤمنين اولى ( سزاوارتر ) هستم از خودشان ؟ گفتند آرى چنين است ، پس فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه ، اللَّهم وال من والاه و عاد من عاداه ، و انصر من نصره ، و اخذل من خذله » و خداى عز و جل فرمود : * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله وَرَسُولُه وَالَّذِينَ آمَنُوا : الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ ) * و اهل سنت گفته‌اند : مراد از حديث « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » يعنى در وقت خلافت و امامت او . 11 - ابو شكور محمّد بن عبد السعيد بن محمّد كشى ، سالمى حنفى در « التمهيد في بيان التوحيد » گويد : رافضيان گويند : امامت براى على بن ابى طالب رضى اللَّه عنه