قطيعى از عبد اللَّه بن احمد از پدرش . . تا آخر سند احمد روايت نموده ، و محب الدين طبرى در جلد 2 « رياض النضره » صفحهء 169 آن را بلفظ مذكور روايت نموده و در پايان آن هست كه : بفطر گفتم ( يعنى كسى كه اين حديث از او نقل شده ) : بين اين گفتار و در گذشتن او چند روز فاصله بود ؟ گفت ، صد روز ، اين حديث را ابو حاتم با بررسى طريق آورده و گويد : مقصود او در گذشتن على بن ابى طالب ( 1 ) بوده و ابن كثير در جلد 5 ( البدايه ) صفحه 211 و بدخشى در ( نزل الابرار ) صفحه 20 اين حديث را از طريق احمد و بلفظ او روايت نموده‌اند . و ابن اثير در جلد 5 « اسد الغابة » صفحه 276 از استاد خود ابى موسى از شريف ابى محمّد حمزهء علوى از احمد باطرقانى از ابى مسلم بن شهدل از ابى العباس ابن عقدة از محمّد اشعرى از رجا بن عبد اللَّه از محمّد بن كثير از فطر ، و ابن جارود از ابى الطفيل روايت نموده كه گفت : در نزد على رضى اللَّه عنه بوديم كه فرمود : سوگند مىدهم بخداى تعالى هر كه را كه روز غدير خم را درك نموده و حضور داشته برخيزد ، در نتيجه هفده تن برخاستند كه از جملهء آنها ابو قدامهء انصارى بود ، سپس گفتند : ما گواهى ميدهيم كه با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از حجة الوداع برميگشتيم ، هنگام ظهر رسول خدا ( از قرارگاه خود ) بيرون آمد و امر فرمود چند درخت را محكم بستند و پارچهء بر آنها افكندند ، سپس نماز را اعلام كرد ، پس نماز گذارديم ، سپس به پا خاست و حمد و ثناى خداوند نمود ، سپس فرمود : اى مردم : آيا ميدانيد كه خداى عز و جل مولاى من است و من مولاى مؤمنين هستم و همانا من بشما اولى ( سزاوارتر )

--> ( 1 ) و در لفظ عاصمى چنين مذكور است : بين گفتار رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و در گذشتن او چقدر فاصله بوده و اين تقدير ( صد روز ) با هيچيك از دو موضوع ( وفات رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و وفات امير المؤمنين عليه السلام سازش ندارد ، زيرا در مورد امير المؤمنين عليه السلام مناشده آن جناب در اوايل خلافت ظاهرى آنحضرت ( سال 35 ) صورت گرفته و بعد از آن تاريخ تقريبا پنجسال زندگى نموده ، و اما در مورد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آن جناب هفتاد روز پس از روز غدير وفات يافته ، ولى اين روايت به مدت نزديكتر است .