الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )
239
الغدير ( فارسي )
و ابو يعلى از ابى هريره . و ابن ابى شيبه از او و از دوازده تن از صحابه . و بزار از ابن عباس و عماره و بريده . و طبرانى از ابن عمر و مالك بن حويرث و ابى ايوب و جرير و سعد بن ابى وقّاص و ابى سعيد خدرى و انس . و حاكم ، از على و طلحه . و ابو نعيم در « فضايل الصحابه » از سعد . و خطيب از انس رضى اللَّه عنهم روايت نمودهاند ، سپس حديث را ذكر نموده و گويد : و در روايت ديگر طبرانى از عمرو بن مرّه و زيد بن ارقم و حبشى بن جناده رضى اللَّه عنهم ، مرفوعا بلفظ : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه ، و انصر من نصره ، و اعن من اعانه ، روايت شده ، و در نزد ابن مردويه از ابن عباس رضى اللَّه عنهما مرفوعا چنين است : اللهم : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه و اخذل من خذله ، و انصر من نصره ، و احب من احبه و ابغض من ابغضه ، و در روايت ديگر از ابى نعيم در كتاب « فضايل الصحابه » از زيد بن ارقم و براء بن عازب با هم مرفوعا چنين مذكور است : ألا ! ان اللَّه وليى و أنا ولى كل مؤمن ، من كنت مولاه فعلى مولاه و از احمد در روايت ديگر . و از ابن حبّان و حاكم و حافظ ابى بشير اسماعيل بن عبد اللَّه عبدى اصفهانى ، مشهور بسمّويه از ابن عباس از بريده روايت شده ( و لفظ روايت را ذكر نموده ) و از طبرانى در روايت ديگر از ابى الطفيل از زيد بن ارقم روايت شده - و لفظ آن را ذكر كرده - و نزد ترمذى و حاكم ، از زيد بن ارقم روايت شده - و لفظ آن را ذكر نموده - . سپس گويد : - اين حديث صحيح و مشهور است ، حافظ ابو عبد اللَّه محمّد بن احمد بن عثمان ذهبى تركمانى فارقى ، سپس دمشقى ، بصحّت بسيارى از طرق حديث مزبور تصريح نموده ، و اين حديث طرق بسيار زيادى دارد ، و حافظ ، ابو - العباس احمد بن محمّد بن سعيد كوفى ، معروف به ابن عقده تمام طرق اين حديث را در يك كتاب جداگانه جمع نموده ، و احمد از ابى الطفيل روايت كرده كه : على كرم اللَّه وجهه در رحبه مردم را جمع نمود . . سپس داستان ( مناشدهء ) رحبه را ذكر نموده است .