بآنجناب دادند ، در حالى كه از آن نسبتها برى بود ، و رعايت ( دوستى و يارى ) آن جناب به منظور عمل نمودن به مدلول سخن پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله است چه بصحّت پيوسته كه فرمود : اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه ، ان عليا منى و أنا منه ، و هو ولى كل مؤمن بعدى . . و به منظور تأكيد دفاع از آن جناب ، بواسطهء زيادى دشمنان او از بنى اميّه و خوارج كه در دشنام دادن و نكوهش او مدت هزار ماه حتى بر منبرها كوتاهى نكردند ، ( ناظم مذكور ) اين معنى را بالاخص در نظم خود آورده . و ولاء او را آئين خود قرار داده و براى تأمين همين منظور بزرگان حفّاظ نشر فضايل آن جناب را به كار بستند تا نسبت بامّت خير انديشى نموده و حق را يارى نموده باشند ، و از همين نقطهء نظر است كه احمد گويد : بمانند فضائلى كه دربارهء على بدست آمده دربارهء احدى ( از صحابه ) نيامده ، و اسماعيل قاضى و نسائى ، و ابو على نيشابورى ، گفته‌اند : اغلب آنچه دربارهء على رسيده باسنادهاى صحيح و حسن در حق هيچيك از صحابه وارد نشده ، از جملهء آنها روايتى است به صحت رسيده كه : « انّ اللَّه تعالى يحبّه و انّ رسول اللَّه يحبّه » يعنى همانا خداى تعالى دوست ميدارد او ( على عليه السّلام ) را و همانا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دوست ميدارد او را ، بلكه ، ترمذى روايت نموده كه : ( على عليه السّلام ) محبوبترين مردم بود در نزد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله تا آنجا كه گويد : چون آيهء مباهله ( آيه 60 از سورهء آل عمران ) نازل گشت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله على و فاطمه و دو فرزندش را بسوى خود خواند و سپس گفت : بار خدايا ، اينان اهل ( خانواده ) من هستند ، و نيز فرموده است كه : من سرور فرزندان آدم هستم و على سرور عرب است ، لكن از طرف بعضى بتصحيح محدّث معروف حاكم نسبت به اين حديث اعتراض شده است و نيز بصحّت رسيده كه ( رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله ) فرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه ، و عاد من عاداه . اين حديث را سى نفر از صحابه روايت نموده‌اند ، و نيز از جمله رواياتى كه بصحّت پيوسته اينست كه خداى متعال امر فرمود پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله را كه : چهار نفر را دوست بدارد و خبر داد پيغمبرش را كه ذات اقدس او نيز آنها را دوست ميدارد ، و از