كه در ج 1 ص 64 بطريق نسائى مذكور شد . اين حديث را روايت نموده سپس گويد : نسائى در نقل اين روايت از اين جهت ( 1 ) منحصر بفرد است ( يعنى غير از او بدين لفظ روايت نكرده ) ، و استاد ما ابو عبد اللَّه ذهبى گفته است كه اين حديث صحيحى است ، و حديث مناشده در رحبه را روايت نموده و گفته ، اسناد اين حديث نيكو است و آن را بطرق احمد از زيد روايت كرده و گويد : اسناد آن نيكو و رجال آن با شروط سنن مطابق و ثقه هستند و ترمذى در موضوع ريث حديثى را ( 2 ) بدين سند تصحيح نموده و حديث مذكور را بطريق ابن جرير طبرى از سعد بن ابى وقاص روايت نموده و از قول ذهبى گفته كه اين حديث حسن و غريب ( 3 ) است و آن را بطريق ديگر از جابر ابن عبد اللَّه روايت نموده و از قول ذهبى گفته كه اين حديث حسن است و آن را بطريق ديگر نيز روايت كرده و سپس از قول ذهبى گفته كه : صدر حديث متواتر است ( يعنى جملهء : من كنت مولاه فعلى مولاه . . ) و من بيقين ميدانم كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آن را فرموده ، و امّا جملهء : « اللهمّ وال من والاه . . » زيادتى است كه در عين حال اسناد آن قوى است . 16 - حافظ ، نور الدين هيثمى متوفاى 807 در جلد 9 « مجمع الزوايد » ص 104 - 109 حديث مربوط به ركبان را كه قبلا از طريق احمد و طبرانى مذكور افتاد روايت كرده سپس گويد : رجال احمد ثقه هستند ، و داستان مناشده را از طريق احمد از ابى الطفيل روايت نموده و گفته رجال آن رجال صحيح مىباشد ، جز ، فطر و نامبرده ثقه است و داستان مزبور را از طريق ديگر احمد از سعيد بن وهب روايت كرده و گفته رجال آن رجال صحيح مىباشد ، و آن را از طريق بزار از سعيد و زيد

--> ( 1 ) اين داورى ناروا است و بطلان آن بر هر كس كه بطريق زيد در كتاب ما ج 1 ص 63 - 76 مراجعه نمايد آشكار مىشود . ( 2 ) ريث بمعنى درنك كردن و آن اشاره بحديثى است مروى و عبارت حديث اينست : وعد جبرئيل عليه السلام رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله أن يأتيه فراث عليه . اى أبطأ و تأخر يعنى درنك نمود . ( 3 ) در اين حديث غرابتى به نظر نميرسد جز از اين جهت كه در فضل امير المؤمنين عليه السلام است .