آن را عيد غدير ناميده‌اند و سبب تشكيل برادرى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بوده است با على بن ابى طالب در آن روز - و غدير ( گودالى است كه ) چشمهء آبى در آن ريخته مىشود و دور آن درختان بزرگ و بهم پيچيده اى وجود دارد و بين غدير ( گودال مزبور ) و چشمهء آب مسجد رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله است و روزى كه آن را روز عيد قرار داده‌اند هجدهم ذى الحجه است ، زيرا در سال دهم از هجرت كه حجة الوداع در آن سال انجام يافته در چنين روزى برقرارى آئين برادرى فيما بين مسلمين صورت گرفته ، شيعه شب آن روز را به نماز و عبادت ميگذرانند و در بامداد آن روز تا قبل از ظهر دو ركعت نماز بجا ميآورند و رويّه و شعارشان در اين روز پوشيدن لباس نو و آزاد كردن بردگان و نيكى حتى به بيگانگان و قربانى كردن گوسفندان است . و اول كسى كه اين عيد را ابداع نموده ، معزّ الدوله ، ابو الحسن على بن بويه است به شرحى كه در اخبار مربوط به او و وقائع سال 352 انشاء اللَّه ذكر خواهيم نمود ، و در قبال اين عيد كه شيعه بوجود آورد و آن را بعنوان يكى از سنن ( و آداب مذهبى ) ادامه داد ، عوام اهل سنت هم در سال 389 روز سرورى نظير آن براى خود اختراع نمودند و آن روز هشت روز بعد از عيد شيعه است و گفتند كه در چنين روزى داخل شدن رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله با ابو بكر صديق در غار صورت گرفته و مراسمى را در آن روز مشتمل بر آرايش و نصب قبه‌ها و افروختن آتش اجراء كردند ! و مقريزى در جلد 2 « خطط » صفحه 222 چنين نگاشته گويد : عيد غدير ( قبلا ) عيد شرعى نبوده و از پيشينيان امت آنها كه روش و عملشان مورد پيروى مردم بوده چنين عيديرا اجرا نميكرده‌اند و نخستين زمانى كه در اسلام اين عيد ( غدير خم ) معرفى و در عراق مراسم آن اجراء شده عهد و زمان معزّ الدوله على بن بويه بوده است چه نامبرده در سال 352 هجرى اين روز ( غدير ) را عيد معرفى كرد و از آن روز شيعه‌ها آن را عيد گرفتند . . . اه من چه ميتوانم بگويم درباره كسى از اهل كاوش و تحقيق كه از تاريخ شيعه مطالبى مينگارد پيش از آنكه بر حقائق آن وقوف يابد يا حقيقت امر را دانسته