3 - مناشدهء أمير المؤمنين عليه السلام در روز رحبه - سال 35 ( 1 ) در اثر معارضه و منازعهء كه در امر خلافت با أمير المؤمنين عليه السّلام وقوع يافت برخى از مردم نسبت به آنچه كه آنحضرت از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله داير بتقديم آن جناب بر ديگران روايت و نقل فرموده بود آنحضرت را متّهم ساختند و واردات از طرف رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را در اين موضوع با ترديد و انكار تلقّى كردند ، چون اين كيفيّت بآنحضرت رسيد ، در ميدان وسيع كوفه حضور يافت و در ميان گروه بسيارى كه در آنجا گرد آمده بودند به منظور دفاع از حق و ردّ بر آنها كه در امر خلافت با آن جناب منازعه ميكردند ، با آن گروه استدلال و منا شده فرمود ، و اين موضوع به حدى جلب اهميت كرده كه بسيارى از تابعين آن را روايت نموده‌اند و اسناد آن در كتب علماء به حد تواتر و تظافر رسيده و ما بروايت چهار تن از اصحاب و چهارده نفر از تابعين ( در اين خصوص ) ( 2 ) واقف شديم ، و اينك تفصيل آن . 1 - ابو سليمان مؤذّن ، ( شرح حال او در ص 113 جلد 1 گذشت ) ابن ابى الحديد در جلد 1 شرح نهج البلاغه ص 362 گويد : ابو اسرائيل ( 3 ) از حكم ( 4 ) روايت كرده و او از سليمان مؤذن ( اين همان سند احمد است كه خواهد آمد ) اينكه ، علي عليه السّلام سوگند داد مردم را كه هر كس از آنها اين فرمودهء رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را

--> ( 1 ) تصريح به آن در حديث ابى الطفيل كه خواهد آمد مذكور است و در روايت يعلى بن مره اشعار دارد كه على عليه السلام چون بكوفه آمد مردم را سوگند داد و معلوم است كه آمدن امير المؤمنين عليه السلام بكوفه سال 35 بوده است . ( 2 ) بسيارى از طرق اين مناشده صحيح است و رجال آن ثقه هستند . ( 3 ) اسماعيل بن خليفه ملائى متوفاى 169 ، حافظ هيثمى در « مجمع الزوائد » او را ثقه معرفى كرده و به صحت حديث او اشعار نموده . ( 4 ) نامبرده همان ابن عيينه ثقه است كه شرح حال او در صفحه 115 جلد اول گذشت .