اينكه روزى است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله آن جناب را به اين جايگاه ارجمند ( ولايت ) منصوب نموده و او را بدين جهت بر جميع خلق برترى بخشيده ، و در ص 56 گويد : هر معنائى كه ممكن است لفظ مولى دلالت بر آن داشته باشد نسبت به شخص رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله همان معنى را براى على عليه السّلام قرار داده و اين مرتبه ايست عالى و جايگاهى است رفيع و مقامى است شامخ كه آن جناب را بدان مخصوص نموده و به همين جهت اين روز ، روز عيد و هنگام سرور و شادمانى و موسم انبساط و مسرت دوستان او گشته . . . انتهى اين جمله خود اشتراك تمام مسلمين را در عيد گرفتن اين روز ثابت مينمايد ، خواه ضمير ( دوستان او ) به پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله برگردد و خواه به على عليه السّلام برگردد ، اگر به پيغمبر بر گردد كه مطلب واضح است ، و اگر بعلى عليه السّلام بر گردد باز مقصود حاصل است ، زيرا همه مسلمين على عليه السّلام را دوست دارند چه آنها كه او را جانشين بلا فصل پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله ميدانند و چه آنها كه آنحضرت را چهارمين خليفه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله قرار داده‌اند . و در ميان تمام فرق مسلمين كسى نيست كه با آن جناب سر عداوت و دشمنى داشته باشد جز تعداد ناچيزى از خوارج كه آنها از دين اسلام خارج شده‌اند . و كتب تاريخ درسهايى از اين عيد بما ميدهد و حاكى است كه امم اسلامى در شرق و غرب جهان بر اين عيد توافق دارند و مردم مصر و مغاربه و عراق از قرون گذشته به اين روز داير بعيد بودن آن توجه و اعتناء داشته و روزى بوده نزد آنان كه نماز و دعا و خطبه و انشاد شعر در آن معمول بوده چنان كه در كتب مربوطه مفصلا مذكور است . و در موارد عديده از « وفيات الاعيان » تاليف ابن خلكان - اتفاق عموم مسلمين بر عيد بودن اين روز استفاده مىشود ، مثلا در شرح حال مستعلى پسر مستنصر - در جلد 1 ص 60 چنين مذكور است : بيعت با نامبرده در روز عيد غدير خم واقع شده و آن هجدهم ذى الحجة است بسال 487 ، و در شرح حال مستنصر باللَّه عبيدى