( بر سبيل تسامح ) بر آن افزوده شده و در هر صورت ، اين بحقيقت نزديكتر است از قول باينكه : آيهء مزبور در روز عرفه نازل شده كه در صحيح مسلم و صحيح بخارى مذكور گشته ، چه در اين صورت چند روز زياد مينمايد ، مضافا بر نصوص بسيارى كه از اين قول پشتى بانى مينمايد بطوريكه جز تسليم بمفاد آن گزيرى نيست ، تا برسيم به بحث در پيرامون آن . ( اينك : روايات مربوط بوقت نزول اين آيه ) 1 - حافظ ، ابو جعفر ، محمّد بن جرير طبرى متوفاى سال 310 ، در « كتاب الولايه » باسناد خود از زيد بن ارقم در حديثى كه در ص 89 گذشت روايت نموده كه : اين آيهء كريمه روز غدير خم در شأن امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده . 2 - حافظ ، ابن مردويه ، اصفهانى ، متوفاى 410 ، از طريق ابى هارون عبدى ، از ابى سعيد خدرى روايت كرده كه : اين آيه در روز غدير خم بر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نازل گشت ، هنگامى كه فرمود : من كنت مولاه فعلى مولاه و سپس روايت مزبور را از ابى هريره نقل كرده و در آن تصريح شده كه روز مزبور هجدهم ماه ذى الحجة الحرام است يعنى روز بازگشت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله از حجة الوداع - تفسير ابن كثير ، جلد 2 ص 14 . و سيوطى در جلد 2 « الدرّ المنثور » ص 259 گويد : ابن مردويه و ابن عساكر ( بسند ضعيف ) از ابى سعيد خدرى آورده‌اند كه چون رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در روز غدير خم على عليه السّلام را منصور و ولايت او را اعلام فرمود ، جبرئيل اين آيه را آورد : * ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . ) * و ابن مردويه ، و خطيب ، و ابن عساكر بسند ضعيف ( 1 ) از ابى هريره روايت كرده‌اند كه گفت : چون روز غدير خم شد ، و آن روز هجدهم ذى الحجة الحرام

--> ( 1 ) قريبا در مبحث روزه داشتن روز عيد غدير صحت اين حديث را خواهيد دانست و اشعار نامبردگان به ضعيف بودن سند حديث موجبى ندارد و حديث واضح و رجال اسناد آن همگى ثقه هستند .