چنين نسبت قرار دهند و كتمان آنچه را كه تبيلغ آن بر آن جناب واجب است درباره حضرتش روا پندارند ! ! مگر آنكه تبليغ مخصوص ظرف معيّنى از زمان و مكان باشد كه وحى الهى اجازهء آشكار ساختن آن را قبل از موعد معين ندهد . به خدا ، اگر اين دو مفسر ! در تمام سخنان ياران خود ( ساير مفسرين ) امعان نظر ميكردند و مخصوصا وجوه دهگانه ايرا كه رازى بيان داشته ملاحظه مينمودند از افتراى به شيعه خوددارى ميكردند و بگويندهء سخنانى كه شيعه را به گفتن آنها طعن ميزنند و متّهمشان ميدارند واقف ميشدند ! ! چه ؟ همانطور كه اقوال و وجوه مذكوره نقل شد ، بعضى از آنها ميگويند : آيهء تبليغ دربارهء جهاد نازل شده ، زيرا پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله در پاره مواقع از تحريض منافقين بجهاد خوددارى و امساك مينمود ، آنديگرى گويد : هنگامى كه پيغمبر از نكوهش خدايان ثنويها سكوت فرمود ، اين آيه نازل شد ، و آنسومى گويد : هنگامى كه آنحضرت آيه تخيير را از زنان خود ( همانطور كه در صفحه 107 بدان اشعار شد ) كتمان فرمود اين آيه نازل گشت ، بنابر آنچه گفته شد ، چنان كه ملاحظه ميكنيد : نزول آيهء تبليغ بر مبناى اين وجوه و اقوال مشتمل است بر اينكهء پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله از انجام مأموريت خود خوددارى نموده ! حاشا و كلَّا ! ! چنين نسبتها از ساحت عظمت و قداست پيغمبر گرامى صلى اللَّه عليه و آله دور است ! . * ( إِنَّه لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ ، وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ ) * سوره « الحاقه »