و بعد از آن : * ( يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ . . . ) * و به همين ترتيب تعداد مينمايد : سورهء فتح ، سپس سورهء مائده ، سپس سورهء برائت ، و سورهء برائت را آخرين سوره قلمداد مىكند كه مائده قبل از آن نازل شده است و ابن كثير در جلد 2 تفسيرش صفحه 2 از عبد اللَّه بن عمر روايت كرده كه آخرين سورهء نازله ، سورهء مائده و سوره فتح است ( يعنى سورهء نصر ) و از طريق احمد و حاكم و نسائى از عايشه نقل كرده كه : مائده آخرين سوره ايست كه نازل شده . پس ، از تمام آنچه ذكر شد ، معلوم مىشود ارزش آنچه كه قرطبى در جلد ششم تفسيرش صفحه 244 روايت نموده ، و سيوطى در « لباب النقول » صفحه 117 از طريق ابن مردويه و طبرانى از ابن عباس ذكر نموده مبنى بر اينكه : ابو طالب همه روزه مردانى از بنى هاشم ميفرستاد كه از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله نگهبانى و حراست نمايند ، تا اينكه اين آيه ( و اللَّه يعصمكن من النّاس ) نازل گرديد پس از نزول اين آيه كه ابو طالب خواست كسانى را براى حراست پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله بفرستد ، آن جناب بعمّ خود فرمود : همانا خداوند مرا از ( شرّ ) جنّ و انس حفظ و حراست فرمود ، اين روايت مستلزم آنست كه آيه مزبور در مكه نازل شده باشد ، و اين خبر ( علاوه بر جهاتى كه بيان گرديد ) ناتوانتر از آنست كه بتواند در قبال احاديث گذشته و اجماع سابق و نصوص مفسّرين كه اخيرا ذكر شد مقاومت نمايد . دنبال و پايان اين گفتگو : قرطبى در جلد 6 تفسيرش صفحه 242 دربارهء قول خداى تعالى : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ) * : گويد : اين ، يك تأديبى است براى پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و تاديبى است براى دانشمندان از امت او باينكه ، چيزى از امر شريعت خدا را كتمان نكنند ، در حالى كه خداى متعال ميدانست كه پيغمبر او صلى اللَّه عليه و آله چيزى از وحى الهى را كتمان نمينمايد ، و در صحيح مسلم ، از مسروق ، از عايشه روايت شده كه او گفت : هر كه ، به تو حكايت نمود اينكه محمّد صلى اللَّه عليه و آله چيزى از وحى را كتمان فرموده ، بطور تحقيق دروغ گفته ، در حالى كه خداى تعالى ميفرمايد : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ . . . ) * تا آخر آيه