7 - حافظ ابو نعيم اصفهانى متوفاى سال 430 ( شرح حال او در ج 1 ص 180 ذكر شد ) در تأليف خود « ما نزل من القرآن فى على عليه السّلام ) از ابى بكر بن خلَّاد از محمّد بن عثمان بن ابى شيبه ، از ابراهيم بن محمّد بن ميمون ، از عليّ بن عابس ، از ابى الحجاف و اعمش ، و اين دو از عطيّه روايت كرده‌اند كه : اين آيه درباره على عليه السّلام برسول خدا صلى اللَّه عليه و آله در روز غدير خم نازل شد ( بنقل » الخصايص « ص 29 ) . 8 - ابو الحسن واحدى نيشابورى متوفاى 468 ( شرح حال در ج 1 ص 183 ذكر شد ) در « اسباب النزول » ص 150 ، از ابي سعيد محمّد بن على صفّار ، از حسن بن احمد مخلَّدى ، از محمّد بن حمدون بن خالد ، از محمّد بن ابراهيم حلوانى ، از حسن بن حماد سجّاده ، از عليّ بن عابس ، از اعمش و ابى الحجاف و اين دو ، از عطيّه ، از ابى سعيد خدرى روايت نموده كه گفت : اين آيه در روز غدير خم دربارهء على بن ابي طالب رضى اللَّه عنه نازل شده است . 9 - حافظ ، ابو سعيد سجستانى متوفاى 477 ( شرح حال او در ج 1 ص 183 ذكر شد ) در « كتاب الولايه » باسنادش از چندين طريق از ابن عباس روايت كرده كه گفت : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مأمور شد كه ولايت على عليه السّلام را تبليغ نمايد ، پس خداى عز و جل اين آيه را به او نازل فرمود : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ . . . ) * تا آخر آيه ، چون روز غدير خم شد ، پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله به پا خاست و پس از اداى حمد و ستايش خداوند فرمود : آيا من اولى ( سزاوارتر ) بشما نيستم از خود شما ؟ گفتند : بلى فرمود : فمن كنت مولاه فعلى مولاه ، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه ، و احب من احبه ، و ابغض من ابغضه ، و انصر من نصره و اعز من اعزه و اعن من اعانه ( طرايف ) . 10 - حافظ ، حاكم حسكانى ، ابو القاسم ( شرح حال او در ج 1 ص 184 ذكر شد ) در « شواهد التنزيل لقواعد التفصيل و التأويل » باسنادش ، از كلبى ، از ابى صالح ، از ابن عباس و جابر انصارى روايت نموده كه گفتند : خداى تعالى امر فرمود محمّد صلى اللَّه عليه و آله را كه على عليه السّلام را منصور و ولايت او را بر خلق اعلام نمايد .