پيش مذكور گشته ) و ابن حجر در جلد 7 كتاب « تهذيب التهذيب » صفحه 337 بعد از ذكر حديث غدير متذكر شده است كه : ابو العباس ابن عقده در تصحيح اين حديث دقت و توجه مخصوص نموده تا آنجا كه آن را از قول بيش از هفتاد نفر از صحابه نقل و روايت كرده . و در كتاب ( فتح البارى ) چنين نگاشته : اما حديث « من كنت مولاه فعلى مولاه » اين حديث را ترمذى و نسائى با دقت در طريق روايت ثبت نموده‌اند و جدّا داراى طرق بسيارى است و بطور تحقيق آن را ابن عقده در كتاب جداگانه قرار داده و بسيارى از اسنادهاى آن درست و نيكو است . و شمس الدين مناوى شافعى نسبت به آن در جلد 6 از كتاب « فيض القدير » صفحه 218 متذكر و گفتار ابن حجر را داير بدرستى و زيادى طرق آن حكايت نموده است و حافظ گنجى شافعى در كتاب « كفاية الطالب » صفحه 15 اين نسبت را به او متذكر شده و نجاشى در فهرست خود صفحه 67 نيز متذكر آن گشته و سيد ابن طاوس ( ره ) در « اقبال » صفحه 663 چنين نگاشته : اين كتاب را بدست آوردم كه در زمان مصنّف آن ( ابى العباس ) بسال 330 نوشته شده و بر آن خط شيخ طوسى ( ره ) و گروهى از بزرگان اسلام مىباشد و در آن تصريح پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله را بولايت على عليه السّلام از يكصد و پنج طريق روايت كرده و هم اكنون اين كتاب نزد من موجود است . و هدّار در كتاب « القول الفصل » جلد 1 صفحه 445 نگاشته كه ابن عقده اين حديث را از يكصد و پنج تن از صحابه نقل و روايت نموده است . سوّم - ابو بكر محمد بن عمر بن محمد بن سالم تميمى بغدادى معروف به ( جعابى ) كه در سال 355 وفات يافته ( 1 ) نامبرده را كتابى است تحت عنوان « كسانى

--> ( 1 ) شرح حال او در جلد 3 تاريخ بغداد صفحات 26 - 31 و در جلد 3 تذكره ذهبى صفحه 138 - 141 و در غير اينها نيز ثبت گشته و نامبرده را از پيشوايان حفاظ بشمار آورده‌اند و تصريح نموده‌اند كه نامبرده دويست هزار حديث با اسناد آنها در حفظ داشته و او بر حفاظ عصر و زمان خود با بسيارى تعداد آنها و نيروى حفظ آنها برترى يافته تا آخر آنچه كه دربارهء او ذكر شده است .