بغدادى در « تاريخ بغداد » ج 2 ص 146 قوله صلى اللّه عليه و آله و سلّم : شفاعتى لامّتى من احبّ اهل بيتى و هم شيعتى « 1 » . خوارزمى در « مناقب » فصل سيزدهم با سند متّصل خود فرمايش رسول خدا را در خيبر راجع به امير المؤمنين ذكر مىكند تا مىرسد به اين جمله كه آن حضرت فرمود : و إنّك أوّل داخل يدخل الجنّة من امّتى و شيعتك على منابر من نور رواء مرويّين « 2 » مبيضّة وجوههم حولى ، اشفع لهم فيكونون غدا فى الجنّة جيرانى . « 3 » رسول خدا به امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « اى على از امّت من فرداى قيامت اوّلين كسى كه داخل بهشت شود تو هستى ، و شيعيان تو جملگى بر منبرهائى از نور بالا روند و با چهره‌هاى تابناك و سيماى درخشان ، اطراف من گرد آيند . من دربارهء آنها شفاعت كنم ، و آنها فردا همسايگان من خواهند بود » . و نيز سيّد بحرانى راجع به فضيلت دوستان على و شيعيان و مواليان او و مواليان ائمّه عليهم السّلام از طريق عامّه نود و پنج حديث و از طريق خاصّه چهل و هشت حديث ذكر كرده است . « 4 » و در تفسير آيه مباركهء : لا يَسْتَوِي أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ . « 5 » از طريق خوارزمى موفّق بن احمد از جابر بن عبد اللّه روايتى نقل كرده است . قال : كنّا عند النّبىّ فاقبل علىّ بن ابي طالب - رضى اللّه عنه - فقال رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم : و الّذى نفسى بيده انّ هذا و شيعته هم الفائزون يوم القيامة « 6 » . و از طريق خاصّه چهار حديث ذكر مىكند كه مراد از فائزون در اين آيه شريفه على و اصحاب على عليه السّلام هستند « 6 » . البته معلوم است كه اين آيه از باب جرى و تطبيق ، بر آن حضرت و شيعيان او منطبق است نه آن كه شأن نزول آن چنين باشد . و منافات ندارد كه جابر بن

--> ( 1 ) « الغدير » ج 3 ص 78 و ص 79 . ( 2 ) رواء جمع ريّان است يعنى سيراب ، و برگهاى سبز درخت را كه بسيار سبز و باطراوت‌اند ريّان گويند ، و شخص سر حال و فربه را ريّان گويند ، و شخص بشّاش و خوش چهره را ريّان گويند . مرويّين از مادّهء روى يروى است يعنى سيراب شد ، مرويّين اسم مفعول و جمع است يعنى سيراب‌شدگان . ( 3 ) « مناقب » خوارزمى ص 75 . ( 4 ) « غاية المرام » ص 578 تا ص 588 . ( 5 ) سورهء حشر 59 - آيه 20 . ( 6 ) « غاية المرام » ص 328 .