حجر پاسخ تو را مىداد . محمّد گفت : تو اى برادرزاده بخوان خدا را و دعا كن و از حجر سؤال كن . حضرت سجّاد خواندند خداى عزّ و جلّ را آن مقدارى كه خواستند و سپس گفتند : اى حجر تو را سوگند مىدهم به آن خدائى كه در تو ميثاق انبيا و ميثاق اوصياء و ميثاق جميع خلائق را قرار داده است اينكه بگوئى وصى و امام بعد از حسين ابن على كيست ؟ گفت : كه حجر به حركت آمد به طورى كه نزديك بود از جاى خود بيفتد و خداوند به زبان عربى فصيح او را به سخن درآورد و گفت : وصيّت و امامت بعد از حسين بن على عليهما السّلام براى علىّ بن الحسين بن فاطمة بنت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم است . در اين حال محمد ابن حنفيّه مراجعت نمود در حالى كه ولايت حضرت سجّاد را پذيرفت و به عهده گرفت . « 1 » بارى امام داراى خصوصيّاتى است كه در ديگرى نيست گرچه عمرش كمتر باشد . دانهء درّ گرچه قيمتى است ولى قابل قياس با دانهء الماس و برليان نيست ، يك دانه الماس ممكن است چندين هزار برابر از دانهء درّ قيمت داشته باشد . عقيق يمانى و عقيق هندى هر دو عقيق است ولى اين كجا و آن كجا ؟ ! محمّد ابن حنفيّه و زيد بن علىّ بن الحسين داراى مقاماتى بس ارجمند و سوابقى در راه خدمت ، و فكرى عالى دارند ولى ابدا قابل قياس با مقام و درجهء امام نيستند . علىّ بن جعفر كه مردى است عالم و محدّث و خبير و راوى روايات و فقيه و زاهد در سنّ شيخوخيّت و پيرى كه از ريش سفيدان بنى هاشم و بنى الزهراء و اولاد حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام و عموى پدر حضرت جواد بود ، با تمام اين مقامات و درجات امامت طفل هفت ساله « حضرت جواد » را پذيرفت و در مقابل آن حضرت تسليم و خاضع و از احترام و شرايط ادب ابدا دريغ ننمود و از محضر علمى آن حضرت استفاده‌ها مىبرد . ميثم تمّار مردى است خرما فروش چند سبد خرما دارد و در دكّه‌اى نزديك مسجد كوفه مىگذارد و مىفروشد ، در اثر تسليم و اطاعت آن قدر مقام و منزلت يافت كه امام خود را به نورانيّت و به ولايت شناخت و امير المؤمنين عليه السّلام ساعاتى چند در دكّان او مىرفتند و مىنشستند و مانند دو برادر مهربان مأنوس بودند و آن قدر از اسرار غيبى و معارف الهى به او آموختند كه هر بيننده را متحيّر مىساخت .

--> ( 1 ) « مدارك الاحكام » ص 461 و ص 462 ، و « اثبات الهداة » ج 5 ص 218 .