مىكند بر من . حضرت خارج شد و در همان وقت ضربت به او رسيد . و اين دلالت دارد بر آنكه آن حضرت سال و ماه و شبى را كه در آن شب شهيد شده همه را مىدانسته است ، و خدا عالم‌تر است » . و ابن حجر هيثمى گويد : فلمّا كانت اللّيلة الّتى قتل فى صبيحتها اكثر الخروج و النّظر الى السّماء ، و جعل يقول : و اللّه ما كذبت و لا كذبت و انّها اللّيلة الّتى وعدت . « 1 » . « در آن شبى كه در صبحش حضرت ضربت خوردند بسيار از اطاق بيرون آمده و به آسمان نظر مىكردند و مىگفتند : سوگند به خدا كه نه دروغ مىگويم و نه دروغ به من گفته شده است ، امشب همان شب ميعاد من است » .

--> ( 1 ) « الصواعق المحرقة » ص 80 .