السيد محمد حسين الطهراني

20

امام شناسى (فارسى)

بعدى ، اوّلهم علىّ بن ابى طالب ثمّ الحسن ، ثمّ الحسين ، ثمّ علىّ بن الحسين ، ثمّ محمّد ابن علىّ المعروف فى التّوراة بالباقر ، و ستدركه يا جابر فاذا لقيته فاقرأه منّى السّلام ، ثمّ الصّادق جعفر بن محمّد ، ثمّ موسى بن جعفر ، ثمّ علىّ بن موسى ، ثمّ محمّد بن علىّ ، ثمّ علىّ بن محمّد ، ثمّ الحسن بن علىّ ، ثمّ ابن الحسن بن علىّ سميّى و كنيّى حجّة اللّه فى أرضه و بقيّة اللّه فى بلاده ، ذلك الّذى يفتح اللّه على يده مشارق الارض و مغاربها ، ذلك الّذى يغيب عن شيعته غيبة لا يثبت فيها على القول بامامته الّا من امتحن اللّه قلبه بالايمان . يعنى : « اى جابر ! اولو الامر خليفه‌هاى من و جانشينان من بعد از من هستند كه امامان و پيشوايان مسلمانانند . اوّل آنها علىّ بن ابي طالب و پس از او حسن و سپس حسن و سپس حسين و بعد از او علىّ بن الحسين و آنگه محمّد بن علىّ كه در تورات به باقر معروف است ، و اى جابر تو او را در خواهى يافت و چون او را ملاقات نمودى سلام مرا به او برسان ، و پس از او جعفر بن محمّد الصادق و سپس موسى بن جعفر و بعد از او علىّ بن موسى و بعد از او محمّد بن علىّ و پس از او علىّ بن محمّد و سپس حسن بن على و بعدا فرزندش ، كه هم اسم و هم كنيهء من است . اوست حجّت خدا در روى زمين و بقيّهء خدا « 1 » در ميان شهرهاى خدا . و او همان كسى است كه از شيعيان خود غيبتى طولانى خواهد نمود كه هيچيك از افرادى كه قائل به امامت او هستند پايدار نخواهند ماند مگر آن كس كه خداوند قلب او را به مراتب ايمان و يقين آزموده باشد » . جابر مىگويد : « گفتم : يا رسول اللّه آيا شيعيان او در زمان غيبت او از او بهره‌مند خواهند شد ؟ فرمود : بلى سوگند به آن كسى كه مرا به نبوّت برگزيده است ، اى و الّذى بعثنى بالنّبوّة ، كه شيعيان از نور او استضائه كنند و به ولايت او بهره‌مند گردند اگر چه در غيبت باشد ، همچنان كه از آفتاب در وقتى كه ابر روى آن را پوشانيده باشد بهره‌مند گردند . سپس فرمود : يا جابر هذا من مكنون سرّ اللّه و مخزون علم اللّه فاكتمه الّا عن اهله . « اى جابر اين كلام از اسرار مخفيّهء خدا و از خزائن علم

--> ( 1 ) بقيّة اللّه و بقيّهء خدا يعنى آن كسى كه تمام أسماء و صفات الهيّه‌اى كه تا به حال ظهور خارجى پيدا ننموده‌اند در او ظهور پيدا بنمايد و باقى مانده و تمام كنندهء ظهورات أنبياء و امامان باشد و ارادهء حتميّهء پروردگار به بقاء او تعلّق گرفته باشد .