جواب مرا بله بدهد و مرا از اهل بيت قرار دهد ، اگر چنين مىگفت براى من از تمام روى زمين و جاهائى كه آفتاب بر آن مىتابد بهتر بود » . دوّم - استشهاد اوست به اين آيه در عصمت امام حسين در وقتى كه خبر شهادت آن حضرت را آوردند . در « مسند » احمد حنبل با سلسله سند خود روايت مىكند از عبد الحميد بن مهران از سهل قال : قالت امّ سلمة زوجة النّبىّ صلى اللّه عليه و آله و سلّم حين جاء نعى الحسين بن علىّ عليهما السّلام لعنت اهل العراق فقالت : قتلوه قتلهم اللّه ، غرّوه و اذلّوه لعنهم اللّه ، فانّى رأيت رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم و قد جاءته فاطمة غديّة ببرمة قد صنعت فيها عصيدة تحملها فى طبق لها حتّى وضعتها بين يديه - الى ان قالت - فاجتذب كساء من تحتى خيبريّا كان بساطا لنا على منامة فى المدينة فلفّه رسول اللّه و أخذ طرفى الكساء و الوى بيده الى ربّه عزّ و جلّ و قال : اللّهمّ هؤلاء اهل بيتى ، اذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا « 1 » . سهل مىگويد : « چون خبر شهادت حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام به مدينه رسيد ، امّ سلمه مردم عراق را لعنت كرد و گفت : كشتند فرزند پيغمبر را خدا بكشد آنها را ، او را فريفتند و ذليل كردند خدا آنها را لعنت كند . من در وقتى كه فاطمه عليها السّلام حريره در ديگ سنگى پخته و در طبقى نهاده صبحانه براى پيغمبر آورده بود و در مقابل آن حضرت نهاد ، ديدم كه رسول خدا پنج تن را با هم مجتمع نموده - و داستان كساء را بيان مىكند و بعد مىگويد - كسائى كه فراش من بود و خيبرى بود از زير پاى من كشيد همان كسائى كه فراش ما در مدينه در وقت خوابيدن بود ، آنگاه آن را پيچيد و دو طرف آن را گرفت و بر سر آنان قرار داد و با دست خود به سوى خدا اشاره‌اى نمود و در دعا گفت : بار پروردگارا ايشان اهل بيت من هستند آنها را از هر عيبى مصون بدار و هر قذارت و كدورتى را از آنان بر طرف گردان » . چهاردهم - استشهاد واثلة بن اسقع است به آيه تطهير وقتى كه سر حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام را به شام آوردند .

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 288 حديث هشتم ، و در « مسند » احمد ص 298 جلد ششم به مسند امّ سلمه از شهر بن حوشب روايت كرده است ، و نيز در « تفسير طبرى » ج 22 ص 6 و « مشكل الآثار » ج 1 ص 335 .