الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » - الخطبة « 1 » . مىفرمايد : « ما اهل رسول خدا هستيم و گوشت او و خون او و جان او ، و ما از او هستيم و او از ماست ، و خداوند تعالى فرموده : حقا كه خداوند فقط اراده فرموده كه از شما خاندان اهل بيت هر آلودگى را پاك كند و هر عيب و نقصى را بر طرف كند . و چون آيه تطهير نازل شد پيغمبر ، ما را جمع كرد ، مرا و برادرم را و مادرم را و پدرم را ، با خود همگى را در زير كساء خيبرى كه مال امّ سلمه بود قرار داد و اين واقعه در حجرهء امّ سلمه اتّفاق افتاد و در روزى كه نوبت او بود ، و سپس عرض كرد : بار پروردگارا اينان اهل بيت من هستند و اينان اهل من و عترت من هستند ، پليدى و زشتى را از آنها بزدا و پاك و طاهرشان قرار ده . در اين حال امّ سلمه گفت : اى رسول - خدا من هم با آنها داخل شوم ؟ رسول خدا فرمود : خدا تو را رحمت كند تو بر طريقهء خيرى و عاقبت به خيرخواهى بود و چقدر از تو خشنود هستم و ليكن اين مقام اختصاص به من و اينها دارد . و پس از اين قضيّه رسول خدا تا آخر عمر كه خدا جانش را به سوى خود قبض نمود هر روز صبح هنگام طلوع صبح نزد ما مىآمد و مىگفت : نماز ، خدا شما را رحمت كند ، اين است و جز اين نيست كه خداوند مشيّتش بر آن تعلّق گرفته كه شما اهل بيت را از هر رجس و خرابى دور كند و پاك و منزّه و مقدّس قرار دهد » . سند دوّم از ابو عمر زاذان كه گفت : چون حضرت امام حسن با معاويه صلح نمود بر منبر آمد و در حضور مردم از مناقب خود بيان فرمود تا آنكه فرمود : و لمّا نزلت آية التّطهير جمعنا رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلّم فى كساء لامّ سلمة - رضى اللّه عنها - خيبرىّ ثمّ قال : اللّهمّ هؤلاء أهل بيتى و عترتى فاذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا - الخطبة « 2 » . « چون آيه تطهير نازل شد رسول خدا همهء ما را در كساء خيبرى كه مال امّ - سلمه - رضى اللّه عنها - بود جمع نمود و عرض كرد : بار پروردگارا اينان اهل بيت من و عترت من هستند ، هر گونه زشتى را از آنان دور كن و پاك و منزّهشان قرار ده » . و سپس حضرت بقيّهء خطبه را بيان فرمود .

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 297 حديث بيست و ششم . ( 2 ) « غاية المرام » ص 298 حديث بيست و هفتم ، و « تفسير ابن كثير » در تفسير آيه تطهير ج 3 ص 486 ، و « شواهد التنزيل » ج 2 ص 17 .