و نيز شيخ طوسى در « امالى » حديثى ديگر به همين مضمون لكن با سند ديگر كه متّصل مىشود سلسله سند به ابو الاسود دوئلى بيان مىكند « 1 » . احتجاج چهارم امير المؤمنين راجع به آيه تطهير در مسجد پيغمبر حموينى در كتاب « فرائد السّمطين فى فضايل المرتضى و البتول و السّبطين » با سلسله سند متّصل خود روايت مىكند از سليم بن قيس هلالى كه گفت : ديدم علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در مسجد رسول خداست در زمان خلافت عثمان و جماعتى نشسته و با يكديگر بحث مىكردند و از مسائل علم و فقه گفتگو مىنمودند و از قريش و فضل آنها و سوابق آنها و هجرت آنها و آنچه كه رسول خدا دربارهء آنها گفته بود سخن مىراندند ، و امير المؤمنين عليه السّلام ساكت بود و چيزى نمىفرمود و احدى از اهل بيت آن حضرت نيز چيزى نمىگفت ، در اين هنگام آن جماعت رو كردند به امير المؤمنين و عرض كردند : يا ابا الحسن چرا سخن نمىگوئى ؟ حضرت فرمودند : هر دو طايفه از مهاجرين و انصار در اين جا سخن گفتند و حقايقى را بيان كردند و فضل اشخاصى را نام بردند ، ولى من از شما اى جماعت قريش و انصار يك سؤال دارم و آن اين است كه اين فضل و شرف را خدا به چه وسيله به شما عنايت كرد ؟ آيا به وسيلهء خودتان يا اقوام و عشيره و اهل بيت خود يا به وسيلهء غير شما ؟ همه گفتند : بلكه اين فضائل را به ما منّت گذارده و به وسيلهء محمّد و عشيرهء او به ما عنايت فرموده است ، و از ناحيهء ما و عشيرهء ما نبوده است . حضرت فرمود : راست گفتيد اى جماعت قريش و انصار ، آيا نمىدانيد آنچه خدا به شما از منافع دنيوى و حظوظ اخروى عنايت فرموده است به وسيلهء ما اهل بيت بوده است لا غير ؟ آنگاه حضرت مفصّلا و مشروحا يكايك از فضايل و مناقب خود را مىشمرد و آيات قرآن مجيد را كه در شأن او نازل شده بيان مىفرمايد تا آنكه مىفرمايد : ايّها النّاس أ تعلمون انّ اللّه انزل فى كتابه : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » فجمعنى و فاطمة و ابنىّ حسنا و الحسين ثمّ القى علينا كساء و قال : اللّهمّ هؤلاء اهل بيتى و لحمتى

--> ( 1 ) « غاية المرام » ص 296 حديث بيست و چهارم .