« چون حضرت رسول خدا ديدند كه فيض رحمت و عنايات فراوان از آسمان فيض در حال پائين آمدن است فرمودند : كيست اينجا ، كيست اينجا ؟ زينب ( دختر امّ سلمه ( زوجهء آن حضرت ) مىگويد : گفتم : من هستم اى پيامبر خدا ، آن حضرت فرمود : على و فاطمه و حسن و حسين را فورا به سوى من بخوان ، چون آمدند حضرت ، حسن را در طرف راست و حسين را در طرف چپ و على و فاطمه را در مقابل خود نشانده و سپس كساء خيبرى را بر روى سر همه انداخت و فرمود : از براى هر پيغمبرى اهل بيتى است و اينان اهل بيت من‌اند ، خداوند عزّ و جلّ اين آيه را فرستاد : « خداوند مىخواهد كه فقط از شما خاندان و اهل بيت رسالت هرگونه پليدى و زشتى را ببرد و از هر عيب پاك و پاكيزه نگهدارد » . زينب گفت : يا رسول اللّه ! اجازه دارم كه من هم با شما در زير كساء وارد شوم ؟ حضرت فرمود : بر جاى خود باش ، عاقبت تو به خير خواهد بود ان شاء اللّه » . حديث چهارم - حميدى گويد : شصت و چهارمين حديث از احاديثى كه دو « صحيح » بخارى و « صحيح » مسلم بر آن اتّفاق دارند از مسند عائشة از مصعب بن شيبه از صفيّه دختر شيبه از عائشه روايت است كه : خرج النّبىّ صلى اللّه عليه و آله و سلّم ذات غدوة و عليه مرط مرحّل « 1 » من شعر اسود ، فجاء الحسن بن علىّ فادخله ، ثمّ جاء الحسين فادخله ، ثمّ جاءت فاطمة فادخلها ، ثمّ جاء علىّ فادخله ، ثمّ قال : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » . و ليس لمصعب بن شيبة عن صفيّة بنت شيبة فى مسند من الصحيحين غير هذا « 2 » . عائشه گويد : « صبحگاهى حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلّم از منزل خارج شدند

--> ( 1 ) مرط به معناى كساء و حولهء غير دوخته است . مرحّل : يعنى نقوش رحال ابل يعنى جهاز شتران بر آن بود ، و بعضى مرجّل نوشته‌اند از مادّه مرجل يعنى ديگ و بنابراين مفاد ، آن مىشود كه در آن حلّه نقش‌هاى ديگ را يافته بودند . ( 2 ) « غاية المرام » ص 289 حديث بيست و دوّم . و اين حديث را نيز در « غاية المرام » ص 288 حديث يازدهم از « صحيح » بخارى از صفيّه دختر شيبه از عائشه نقل مىكند ، و نيز از « صحيح مسلم » با سند خود از صفيّه دختر شيبه از عائشه در ص 288 به عنوان حديث دوازدهم نقل مىكند - « ينابيع المودّة » ص 107 از « صحيح مسلم » و از حاكم در « مستدرك » - « كفاية الطالب » گنجى ص 373 ، « مطالب السّئول » ص 8 ، « شواهد التنزيل » ج 2 ص 33 و ص 35 و ص 36 و ص 37 .