كردن از كردار و رويّهء آن حضرت ، بنابراين اهل سنّت كسانى هستند كه بدستور آن حضرت عمل كنند نه آنكه تخلّف نمايند ، و فقط شيعه اوامر آن حضرت را اطاعت كرده و پيروى از عترت و اهل بيت ، طبق آن همه سفارشها و وصيّت‌ها و گوشزدهاى متواتره نموده است ، و عامّه سنّت را ترك گفتند و از تبعيّت و اطاعت دستورات آن رسول - مكرّم تخلّف ورزيدند . پس شيعه از اهل سنّت است و عامّه از ترك‌كنندگان سنّت . و امّا رفض را كه به شيعه نسبت مىدهند داراى معنى صحيح و حقيقى است گرچه آنها خلاف آن را اراده دارند . آنها مىگويند : شيعه بعد از رسول خدا از صحابه كه دست پروردهء رسول خدا بودند ، تبرّى جستند و سنّت رسول خدا را به دور افكندند . شيعه مىگويد : ما صحابه را محترم شمرده و مىشماريم امّا نه همهء صحابه را ، چون طبق آيات قرآن همهء آنها يكسان نبودند ، در ميان آنها منافقين بودند ، و علاوه احترام صحابه در صورتى است كه از دستورات رسول اكرم پيروى كنند امّا اگر مخالفت ورزند و در دين او بدعت بگذارند و زحمات آن حضرت را تباه كنند آيا باز هم بايد آنها را محترم شمرد و از آنها اطاعت نمود ؟ شيعه مىگويد : ما رفض كرديم سنّت باطل را و بدعت را ، ما از گروه باطل و دار و دستهء تباه دورى جستيم و به جمعيّت حقّ پيوستيم . پس اين رفض ، شرف ماست و عنوان رافضى افتخار ما ، شما از اين عنوان ، معنى باطل را در نظر خود گرفته و به ما نسبت مىدهيد ، گناه از فهم كوتاه و درك ناقص شماست . در كتاب « محاسن » احمد بن محمّد بن خالد برقى از عتيبهء نىفروش از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده كه : قال : و اللّه لنعم الاسم الّذى منحكم اللّه ما دمتم تأخذون بقولنا و لا تكذبون علينا « 1 » . « حضرت فرمود : سوگند به خدا ( رافضى ) اسم بسيار خوبى است كه چون مورد عنايت خدا قرار گرفته‌ايد اين اسم را به شما عطا كرده است ، امّا تا زمانى كه از گفتار ما پيروى كنيد و دروغ بر ما نبنديد » . و نيز از « محاسن » نقل است كه حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : انا

--> ( 1 ) « بحار الانوار » ج 15 كتاب الايمان ص 127 .