خُصِّصتُما بِالوَلَدِ الزَّكِىِّ * وَ الطّاهِرِ المِنتَجَبِ الرَّضِىِّ وَ إسمُهُ مِن قَاهِرٍ عَلِىٍّ * عَلِىٌ اشتُقَّ مِنَ العَلِىّ من شما دو نفر را اختصاص دادم به‌يك فرزند پاكيزه و طاهر و اختيار شده و پسنديده و اسم او را از مقام رفيع و با عظمت على گذاردم ، كه مشتق از اسم خودم على است ، ابوطالب‌بسيار مسرور شد و سجده نمود و ده شتر عقيقه كرد ، و اين لوح را در خانه كعبه آويزان نمود ، و بنى هاشم به آن فخر ؟ مىنمودند تا در زمان هشام بن عبد الملك كه حجاج با ابن زبير نبرد كرد غائب شد . « 1 »

--> ( 1 ) « ينابيع المودّة » ص 255