وزيده و گرد و غبار صحرا را بر آن پيكر نشانده ، بدن در زير سمّ ستوران درهم شكسته و خورد شده و استخوانها كوبيده شده است . زوّارش حيوانات وحشى بيابانها هستند كه در اطراف او گرد آمده‌اند ، و زارى كنندگان بر او طايفهء جنّ كه در بيابانهاى هموار و در گردنه‌ها و درّه‌ها زندگى مىكنند . امّا خاك تيره از نور آن حضرت روشن و منوّر شده ، و جو و فضا از اشراقات او تابان و درخشان گرديده است . چون آن پرندگان اين منظره عجيب را ديدند ، صداهاى خود را بصيحه و فغان بلند كردند ، و آشكارا گريه و زارى سر دادند و خود را به‌خونهاى آن حضرت ماليده و در آن خون غلطه مىخوردند ، و سپس همه به‌پرواز درآمدند ، و هر يك از آنان آهنگ ناحيه‌اى را نموده كه اهل آن را از شهادت حضرت ابىعبدالله عليه السّلام با خبر كنند . مضامين زيارت سيّد الشّهداء عليه السّلام در اول رجب و در زيارتنامه آن حضرت در زيارت اول رجب مىخوانيم : يا أبا عَبدالله ، اشهدُ لقَد اقشعرت لِدمائِكُم أظلُّةُ العرشِ مع أظلَّةِ الخلائقِ و بَكتكُمُ السماء و الأرضُ و سكانُ الجنانِ و البرُّ و البحرُ صلّى الله عليكَ عددَ ما فى عِلم الله ، لبيكَ داعِىَ اللهِ ، إن كان لم يجبكَ بَدنى عند استغاثتِكَ ، و لسانِى عند استِنصَارِكَ ، فقَد اجابَكَ قلبى و سَمعى و بَصرى ، سُبحانَ ربَّنا ، أن كانَ وَعدُ ربّنا لَمفعُولًا « 1 » اى ابا عبد الله ! من به‌شهادت سوگند ياد مىكنم كه به‌حقيقت و واقعيّت ، براى خون‌هاى پاك شما ، طبقات ساكنين عرش خدا با طبقات آفريده شدگان به‌لرزه در آمدند و آسمان و زمين بر شما گريست ، و ساكنين بهشت‌ها و خشكىها و درياها بگريستند . درود خدا بر تو باد ، درودى فراوان به‌اندازهء وسعت و گنجايش تعداد آنچه در علم خدا مىگنجد . بله بله ! قبول كردم و پذيرفتم ، اى دعوت كننده به راه خدا ! دعوى تو را لبّيك

--> ( 1 ) اقبال ص 712 ، ابن طاووس اين زيارت را در شب نيمه شعبان ذكر كرده است و گفته است كه زيارتى است كه در اول رجب خوانده مىشود ، و ليكن چون نيمه شعبان اعظم است لذا آن را در اينجا ذكر كرده است و محدث قمى نيز در هدية الزائرين ص 113 ذكر نموده است .