است از دستگاه ذخيره ، بخار ذخيره شده را مىگيرد و با بخار فعلى توأماً به موتورها مىفرستد و لذا خود به خود هميشه موتورها آرام و منظّم حركت نموده در يك سرعت خاصّ مورد نياز به حركت در مىآيند . در جامعه بشرى براى تبديل قوا و تنظيم امور و رفع اختلافات بين مردم و جلوگيرى از تعدّيات به حقوق فرد و اجتماع و رهبرى نمودن تمام افراد را به مقصد كمال و منظور از آفرينش و كاميابى از جميع قوا و سرمايه‌هاى خدادادى احتياج به معدِّل صحيح منظِّم است و الّا جامعه از هم گسيخته مىشود و از سرمايهء حيات بهره بردارى نخواهد نمود . لزوم امام معصوم در جامعه منظِّم عالم انسانيّت و اجتماع امام است كه حتّماً بايد داراى قوائى متين و فكرى صائب و انديشه‌اى توانا ناظر بر اعمال و كردار امّت بوده ، بين آنها نظم و تعادل را برقرار كند . آيا اگر اين امام نيز خود جايز الخطا و مبتلى به معصيت و گناه و در فكر و انديشه مانند ساير افراد جامعه دچار هزاران خطا و اشتباه گردد و يا نيز مانند آنان بوالهوس و شهوت‌ران باشد ، مىتواند با اين‌حال در بين افراد صلح دهد ، اختلافات آنان را رفع كند حقّ هر ذى حقّى را به او برساند و جلوى تعدّيات را بگيرد و تمام افراد را قوّهء حيات و نيروى زندگى بخشد ؛ به هر كس به اندازهء استعداد و نياز او از معارف و حقائق تعليم كند ؛ موارد خطا و اشتباه آنان را هر يك به نوبهء خود در سلوك راه خدا و رسيدن به مقصد كمال بيان كند ؟ حاشا و كلّا ! بنابراين رهبر جامعه و زعيم و امام مردم بايد معصوم و عارى از گناه و هر گونه لغزش و خطا بوده با فكرى عميق و پهناور و سينه‌اى منشرح به نور الهى و قلبى منوَّر به تأييدات غيبيّه ناظر بر احوال و رفتار و حتّى بر خاطرات قلبيّه هر يك از افراد امّت بوده باشد . بعضى از عامّه عصمت را در پيغمبران قبول دارند و بعضى از آنها مرتبهء ضعيفى از عصمت را درباره آنان قائلند و بعضى به‌طور كلّى عصمت را دربارهء آنان انكار كرده و به‌هيچ‌وجه آنان را مصون از خطا و معصيت نمىدانند ؛ ولى شيعه به‌طور عموم عصمت را به تمام معنى در انبياء شرط مىداند و نيز دربارهء ائمّهء معصومين صلوات الله و سلامه عليهم اجمعين قائل به عصمت است .