من يا على . و بنابراين آن حضرت در تمام مقامات و درجات رسول خدا شريك بوده است ؛ يك درجه ، مقام حمد و به‌دست داشتن لواى حمد است ، كه طبق روايات بسيارى آن لوا به‌دست أميرالمؤمنين است ، يعنى كسى مانند آن حضرت خدا را نشناخته ؛ و بنابراين نتوانسته خدا را آن‌طور كه سزاوار مقام عالى و رفيع اوست حمد كند ، و هم‌چنين مقام شفاعت در روز قيامت به‌دست آن حضرت ، و ذريّه و رسول خداست . ما طى مباحث گذشته بعضى از مقامات أميرالمؤمنين را نقل كرديم ، مانند آنكه آن حضرت قسمت كننده بهشت و دوزخ است ، و پروانهء عبور دهنده از صراط ، و ساقى كوثر ، و نيز مقام شفاعت ، و ميزان عمل . رفع شبهه‌اى كه خصوصيّات موجوده در مقام ولايت را منافى با قدرت خداوند مىپندارد بايد دانست كه انتساب حضرت به اين صفات منافات با قدرت خدا ندارد ، بلكه عين صفاتى است كه در خداست ؛ و به‌واسطهء اعطاء به‌أميرالمؤمنين عليه السّلام از خدا منسلخ و جدا نشده ، و خدا بيكاره نگشته ؛ بلكه عين صفات خداست كه از آن حضرت كه داراى ولايت كبرى است ظهور مىكند ؛ بلكه نفس ولايت عين تجلّيّات و ظهورات حضرت حقّ است . پس آنچه هست راجع به خداست و بس ، و در مقام ولايت صرفاً نياز و احتياج به‌ذات مقدّس اوست ؛ همين طورىكه در اين عالم مادهء كه موجودات مقدّر و محدودند ، علم و قدرت در بين آنها قسمت شده و هر موجودى به فراخور حال و وسعت خود بهره‌اى گرفته است ، و اين تقسيم منافات با وجود منبع علم ، و قدرت و حيات در خدا نيست و قسمت كنندهء اينها جز خدا نيست ، و ظهورات تقسيم در هر مرحله عين ظهورات خداست و بس ، همان‌طور در عالم ملكوت و عقل قسمت كننده خداست ؛ و بهره و تقسيم از صفات و اسماى او خارج نيست ؛ و مقام ولايت كه تقسيم علوم و معارف و حيات را بر دلها مىنمايد همان عمل خداست و بس . « وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ » « 1 » بنابراين در قيامت كه عالم ظهور و بروز است هيچكس جز مشاهده قدرت و عظمت و حيات خدا مشاهدهء ديگر ندارد ؛ و تمام موجودات در مقابل آن ذات مقدّس

--> ( 1 ) سوره دهر : 76 - آيه 30