السيد محمد حسين الطهراني

2

امام شناسى (فارسى)

و بنابر اين شد كه مبناى بحث آيات قرآن بوده ؛ و براى اهميّت موضوع نسبت به برادران عامّه مسلك ، از فنّ جَدَل استفاده نموده ، از روايات و تواريخ عامّه نقل شود ؛ و نيز روايات خاصّه نيز اجمالًا مورد استفاده قرار گيرد . چنين تصوّر مىشد كه يك‌دورهء كامل از اين بحث را در يك‌ماه رمضان مىتوانيم به پايان برسانيم ؛ ولى ماه رمضان سپرى شد ، و با آنكه هر روز به نحو مستوفى و كامل گفتگو و بحث مىشد معذلك بيش از سُدْس ( يك ششم ) از آنچه مورد نظر بود بيان نشد . از الطاف سَنيّهء پروردگار لطيف آنكه در اين ماه رمضان نيز توفيق شامل حال نموده تا مذاكرات بحثى را در منزل نوشته و در مجموعه‌اى گرد آوردم . مدّت چهار سال از تعقيب اين موضوع گذشت و از گرد آورى مسائل امامت ( البتّه به‌طور مسلسل و مرتّب - محروم بودم ؛ تا باز الطاف خفيّهء خداوند عزّ و جلّ در ماه مبارك رمضان يكهزار و سيصد و نود و پنج شامل ، و روزها را با عزيزان ايمانى و اخوان روحانى ؛ دنبالهء بحث سابق را ادامه داديم . و تا آخر ماه يك سُدس ( يك ششم ) ديگر از بحث‌ها گفته و نوشته شد . و در نتيجه مجموعاً در اين دو ماه رمضان يك ثلث ( يك سوّم ) از آنچه مورد نظر بود گفته شد و نوشته شد . و اينك مجموع نوشته‌ها كه در چهار مجلّد گرد آورى شده است ؛ براى مطالعهء ارباب نظر و صاحبان بصيرت ارائه و تقديم مىگردد . اميد آنكه خداوند جلّت اسمائه ، توفيق بحث و تحرير بقيّهء ابحاث را عنايت فرمايد ؛ به‌محمّدٍ و آله الطّاهرين . تمام اين مباحث در حدود دوازده مجلّد خواهد شد كه قسمت‌هاى امام شناسى را از دورهء علوم و معارف اسلام تشكيل مىدهد ؛ و به صورت درس‌هائى تدوين و تحرير مىشود كه مجموعاً در حدود يكصد و هشتاد درس خواهد شد . و چون اين دروس در خصوصيّات امام و شرائط رهبرى و زعامت و حكومت ؛ و لزوم عصمت در أئمّه طاهرين سلام الله عليهم اجمعين قرار مىگيرد ؛ در ضمن از شرائط نبوّت و لزوم عصمت و آثار و خواصّ پيامبران نيز بحث و گفتگو مىشود ؛ در حقيقت ، اين بحث بحثِ كامل و شاملى است كه بحث در نبوّت عامّه را نيز در بر گرفته ؛ و ما را از بحث استقلالى در پيرامون آن بى نياز نموده است . خدا را سپاسگزاريم كه اين موهبت را عنايت فرمود كه در اين بحوث به قدر وُسع ؛ در حدود ظرفيّت ناچيز و حقير خود كوشا باشيم ؛ و آنچه از ابحاث و مطالعات و دراسات و مذاكرات بوده است ؛ برايگان در طبق اخلاص نهاده ، و در مرآى و منظر برادران و همنوعان خود قرار دهيم ؛ فَلِلَّهِ الْحَمْدُ وَ لَهُ الشُّكْرُ وَ ءَاخِرُ دَعْوَانَا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ؛ و صلَّى الله عَلَى مُحَمَّدٍ و آلهِ الطّاهرِينَ سيّد محمّد حسين حسينى طهرانى