السيد محمد حسين الطهراني

176

امام شناسى (فارسى)

مَعَ مَنْ احْبَبْتَ وَ لَكَ ما اْكتَسَبْتَ « 1 » شيخ طوسى در « امالى » خود به‌دنبال گفتار أميرالمؤمنين به‌حارث همدانى روايت كرده است كه آنحضرت به‌حارث نيز فرموده‌اند : رسول خدا فرمود : چون روز قيامت بر پا شود من دست به‌دامان آن پروردگارى كه صاحب عرش است مىزنم ؛ و تو اى علىّ ، دست بدامان من مىزنى ؛ و اولاد و ذريّهء تو دست بدامان تو مىزنند ؛ و شيعيان شما دست بدامانهاى شما ميزنند ؛ پس در اين‌حال خدا با پيغمبرش چكار خواهد كرد ؟ و پيغمبرش با وصيّش چكار خواهد كرد ؟ تا آنكه مىفرمايد : اى حارث ! آن‌چه براى تو گفتم بگير ، و در دل بسپار ، اندكى بود از بسياراى حارث ! تو با محبوب خودت هر چه هست معيّت دارى ، و از براى تواست آنچه را كه كسب مىكنى ! حارث همدانى ( به سكون ميم ) و اقوام او كه همه از قبيله همدان كه قبيله‌اىاست در يمن بوده‌اند ، در يوم صِفّين بسيار مجاهده نموده ، و از دين خدا و امامشان حمايت كردند ، و بامشكلات سختى مواجه شدند ، به‌طوريكه أميرالمؤمنين عليه السّلام درباره آنها فرمود : فَلَوْ كُنْتُ بَوّاباً عَلى بابِ جَنَّةٍ * لَقُلْتُ لِهَمْدانَ ادْخُلى بَسِلَامٍ « 2 » اگر من دربانى بر در بهشت بودم‌هر آينه بتمامى قبيلهء همدان مىگفتم : به‌سلامت داخل شويد . و نيز سيد حميرى گويد : وَلَدَى الصَّراطِ تَرى عَليّاً واقفِاً * يَدْعو اليه وَليَّهُ الْمَنصُورا اللهُ اعْطى ذا عَلِيّاً كُلّهُ * وَ عَطاءُ رَبّى لَمْ يَكُنْ مَحْظوراً « 3 »

--> ( 1 ) تعليقه ديوان حميرى ص 326 ( 2 ) تعليقه ديوان حميرى ص 327 ( 3 ) ديوان سيد ص 212 و اصل او را از عن عيان الشيعه و المناقب آورده است