السيد محمد حسين الطهراني

145

امام شناسى (فارسى)

بنمايانم ، و نشان دهم ؛ و نيز فرمود : « فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ » « 1 » چرا از هر جمعيّت و فرقه‌اى ، دسته‌اى از آنان كوچ نمىكنند و براى تعلّم احكام و معالم دين به مراكز علم نمىروند ، تا از معارف الهيّه و احكام و معالم دين خبير و دانا شده ، و در حين مراجعت به قوم و قبيله خود آنها را از عواقب وخيم گناه و انحراف برحذر دارند . بارى اينها همه ارائه طريق است نه منصب امامت . معناى امام بنابراين ، گفتار و اقوال فقها فقط از باب نقل روايت و بيان حكم است نه از جهت حجيّت راى و فعل و قول ؛ و غلط است كه كسى به آنها امام بگويد ؛ امام آن‌است كه به‌واسطه وصول به مقام يقين ، و كشف ملكوت ، هيمنه بر عالم امر پيدا نمود ، و باطن افعال بر او مشهود گردد ، و بتواند با سيطرهء بر باطن ، قلوب را به مقاصد و غايات رهبرى كند . امر ، همان اذن است كه به وسيله آن از انبياء بزرگ معجزه سرمىزند ، مرده زنده كرده‌اند ، و كارهاى خارق العاده انجام داده‌اند . حضرت عيسى بن مريم على نبيّنا و آله و عليه السّلام به بنى اسرائيل فرمود : « أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ وَ ما تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ » « 2 » من براى شما از خدا ، نشانه و علامتى بر پيغمبرى خود آورده‌ام : من از گل براى شما پرنده‌اى مىسازم سپس در او ميدمم به اذن خدا ، به پرواز در مىآيد ؛ و من كور مادرزاد را شفا مىدهم ، و مرض پيسى را شفا مىدهم ، و مردگان را زنده مىنمايم به اذن خدا ، و از آنچه خورده‌ايد و در خانه‌هاى خود ذخيره نموده‌ايد به‌شما خبر مىدهم ؛ اگر حاضر براى ايمان آوردن شويد ، در اين كارهائىكه مىكنم نشانه و

--> ( 1 ) سوره توبه : 9 - آيه 123 ( 2 ) سوره آل عمران : 3 آيه 49 - 50