آنان غذائى آورده و چون فرشته بودند نخوردند . ) ابراهيم گفت : ما از شما ترسانيم ! . گفتند : نترس ( ما به شما كارى نداريم و براى عذاب قوم لوط مىرويم ) ، اينجا آمده‌ايم كه تو را به‌طفل دانائى بشارت دهيم . ابراهيم گفت : آيا به‌من بشارت اولاد مىدهيد ، در حالىكه پيرى مرا در برگرفته ، مرا به چه بشارت مىدهيد ؟ گفتند : ما تو را بحقّ بشارت مىدهيم ، و از مأيوسان رحمت الهى مباش . عيال ابراهيم ، ساره نيز از آوردن اولاد مأيوس بود . « وَ امْرَأَتُهُ قائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ قالَتْ يا وَيْلَتى أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً إِنَّ هذا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ قالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ » « 1 » زوجه ابراهيم ايستاده ( و سخن او را با فرشتگان مىشنيد ) پس خنديد ، و ما او را بشارت به اولادى بنام اسحق داديم كه در دنبال او يعقوب خواهد بود . ساره گفت : اى واى بر من ! آيا من مىزايم ، و بچّه مىآورم در حالىكه من پيرزنى هستم ، و اين شوهر من است كه به شيخوخت و پيرى رسيده ، اين امرى است بسيار عجيب . گفتند : اى ساره آيا تو از كار خدا در شگفت هستى ؟ اين رحمت خدا و بركات او بر شما اهل بيت است ، و او حميد و مجيد است . از اين آيات ، يأس حضرت ابراهيم از اولاد در سنّ پيرى به‌خوبى واضح مىشود ؛ و بنابراين تقاضا و سؤالى كه بر امامت ذريّه در حال اعطاء منصب امامت به او بوده است ، در سنين پيرى كه خداوند به او اسمعيل و اسحق را داده بود ، واقع شده است . بنابراين نتيجه اين مىشود كه امامت ابراهيم بعد از نبّوت او ، و در سنّ پيرى بوده است ، يعنى امامت غير از نبوّت است ؛ بلكه مقامى عالىتر و والاتر از آن‌است . روى اين زمينه مراد از آيه إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً يعنى تو را مقتدائى قرار مىدهم كه افراد بشر به تو اقتدا كنند ، و از گفتار و كردارت پيروى كنند .

--> ( 1 ) سوره هود : ( 11 ) - آيه 71 - 73