و تماميّت خود در سير هستند همچنين الزاماً از نقطه نظر كمالات روحى ، طبق همان غرائز و صفاتى كه به آنان عنايت شده است ، خود را كامل و به فعليّت محضه مىرسانند . بنابراين محال است كه فعليّت دو فرد از افراد بشر من جميع الجهات يكسان و يكنواخت باشد . موسى عيسى ، و عيسى موسى نخواهد شد ، ليكن در حال نبّوت و پيامبرى و در حال رحلت غير از در حال نطفه بودن ، و در حال جنين بودن و در حال طفوليّت هستند . و عيسى على نبيّنا و آله و عليه السّلام با آنكه در گاهواره سخن مىگفت و منصب نبّوت به او عنايت شده بود ، در حال نزول انجيل و بروز ظهور معجزات إلهيّه و دعوت بنى اسرائيل از مرده زنده كردن و مرض پيسى را شفا بخشيدن و كور مادرزاد را بينا نمودن ، غير از همان عيسائيست كه در شكم مادرش مريم بود و هكذا نسبت به ساير پيغمبران . انتظار خداوند و عالم هستى از هر فرد كمال مطلوب اوست نه كمال غير او بحث پنجم : انتظار عالم واقع و خارج از هر فرد كمال مطلوب خود اوست نه كمال غير او . عوالم مجرّده از عقول و فرشتگان و كواكب و سيّارات شمس و قمر و شب و روز ، از هر فرد توقّع آن دارند كه سرمايه‌هاى خدادادى خود را خوب بفعليّت برسانند ، و ضايع و خراب نكنند و با پاى مجاهده و صبر و استقامت از مراحل قوى و استعداد عبور كرده در مقام امن و امان إلهى بيارمند ؛ نه آنكه توقّع دارند كه در مسير و حركتِ خود به‌مراحل فعليّهء ساير موجوداتىكه در اعطاى غرائز و صفات خدادادى مختلف مىباشند دست يابند . « لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها » ( سوره البقرة ( 2 ) صدرآيه 286 ) . تكليف نمىكند خداوند به‌كسى مگر به اندازه سعه و گشايش او . « لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا ما آتاها » ( سوره الطلاق ( 65 ) قسمتىاز آيه 7 ) . تكليف نمىكند خداوند به‌كسى مگر به اندازه آن چيزى را كه به او داده است . خداوند عدلِ محض است ، و بنابراين به قدر سنگينى و وزن يك ذرّه ظلم نمىكند . « ان الله لا يظلم الناس شيئا » ( آيه 44 از سوره يونس ) . و بدرستىكه خداوند به‌هيچ اندازه و مقدارى بر مردم ستم نمىكند .