« حكمت گمشدهء مؤمن است ؛ و خوشبخت كسى است كه از كردار ديگران و گفتار ايشان پند گيرد . ( و در « نهج البلاغة » روايت است كه : ) حكمت گمشدهء مؤمن است ؛ پس درياب حكمت را اگرچه در دست اهل نفاق بوده باشد ! ( و در « تحف العقول » وارد است كه : ) پس لازم است مؤمن حكمت را فراگيرد اگرچه در دستهاى اهل شرّ بوده باشد ! » و همچنين آن حضرت فرمودند : الْحِكْمَةُ ضَالَّةُ الْمُؤْمِنِ ؛ فَاطْلُبُوهَا وَ لَوْ عِنْدَ الْمُشْرِكِ ، تَكُونُوا أَحَقَّ بِهَا وَ أَهْلَهَا ! « 1 » « حكمت گمشدهء مؤمن است ؛ پس آن را طلب كنيد گرچه در نزد مشركين بوده باشد ، و در اين صورت كه با فرض فراگيرى از اهل شرك بدست شما رسيد ، شما بدان علم از مشركين سزاوارتر هستيد ، و شما اهل حكمت مىباشيد ! » و نيز آن حضرت فرموده است : خُذِ الْحِكْمَةَ أَنَّى كَانَتْ ! فَإنَّ الْحِكْمَةَ فِى صَدْرِ الْمُنَافِقِ ، فَتَلَجْلَجُ فِى صَدْرِهِ حَتَّى تَخْرُجَ فَتَسْكُنَ إلَى صَوَاحِبِهَا فِى صَدْرِ الْمُؤْمِنِ ! « 2 » « حكمت را فرا بگير هر كجا بوده باشد ! به جهت آنكه حكمت چه بسا در سينهء شخص منافق است ، پس در سينهء وى به حركت و اضطراب مىافتد تا آنكه خارج شود و در سينهء شخص مؤمن كه لايق و سزاوار حكمت است بنشيند و آرام گيرد » ! سفارش اكيد لقمان و عيسى بن مريم راجع به لزوم اخذ حكمت و منع آن از جاهلان و علّامهء مجلسى رضوان الله عليه در ضمن وصاياى لقمان به پسرش در تعلّم حكمت آورده است :

--> ( 1 ) « مستدرك نهج البلاغة » تأليف شيخ هادى كاشف الغطاء ، ص 178 ( 2 ) حكمت 79 ، از « نهج البلاغة » ؛ و از طبع مصر با تعليقهء عبده ، ج 2 ، ص 154